Ktoby mi to dał, o Boże!
Ktoby mi to dał, Aby pieśni moje były Nakształt złotych strzał!
I leciały w dal błękitną,
I leciały w dal, Gdzie bławatki modre kwitną Wpośród żytnich fal!
Nad ten ciemny bór szumiący,
Nad ten ciemny bór, Gdzie te chaty stoją czarne, I ten biały dwór!
Jedną chwyci noc i ciemność,
Jedną chwyci noc, Druga stępi o mur twardy Ostrza swego moc...
Może chociaż ta ostatnia,
Może chociaż ta, Co mi w piersiach drży i płacze I po nocach łka,