Podania i legendy polskie, ruskie i litewskie/Lubrański

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Zamek w Wyszynie Podania i legendy polskie, ruskie i litewskie • 56. Lubrański • Lucjan Siemieński Zamek Jazłowiecki
Zamek w Wyszynie Podania i legendy polskie, ruskie i litewskie
56. Lubrański
Lucjan Siemieński
Zamek Jazłowiecki

Lubrański, dziedzic Gosławic, był za życia swego człowiekiem bardzo okrutnym: dzieci końmi po drogach rozjeżdżał, palił domy, kiedy mu widok zasłaniały, a sługi Boże prześladował zapamiętale. Za to téż po śmierci pokutuje w Gosławicach; widywano go otoczonego orszakiem złych duchów, które prowadząc ognistego rumaka, kazały nań wsiadać Lubrańskiemu, co on téż z wielkim płaczem i narzekaniem czynił, mówiąc, że te męki czyscowe przeszło od lat sto cierpi, a to za wydarcie pewnych funduszów kościelnych.