Podania i legendy polskie, ruskie i litewskie/Głowa błąkająca się

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Mnich Podania i legendy polskie, ruskie i litewskie • 115. Głowa błąkająca się • Lucjan Siemieński Djabeł cechujący jawory
Mnich Podania i legendy polskie, ruskie i litewskie
115. Głowa błąkająca się
Lucjan Siemieński
Djabeł cechujący jawory

Na polanie zwanéj: Kamieniska Jaworzyna, zabił watażka zbójców jednego ze swoich podwładnych, a to przez zazdrość za jego zręczność w skakaniu, strzelaniu, szybkości, urodzie i odciął mu głowę; od tego czasu głowa ta, z niezmiernie długiemi włosami ukazuje się na téj polanie i chociaż ją wezmą i rzucą gdzie daleko w parowy, zawsze napowrót wraca.