Owca

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Józef Birkenmajer
Tytuł Owca
Pochodzenie Przyjaciele
Data wydania 1945
Wydawnictwo Wydawnictwo Polskie R. Wegnera
Miejsce wyd. Poznań
Ilustrator anonimowy
Źródło Skany na Commons
Inne Cały tomik
Pobierz jako: Pobierz Cały tomik jako ePub Pobierz Cały tomik jako PDF Pobierz Cały tomik jako MOBI
Indeks stron
Owca.

Owieczka, to łagodność, jak wiecie, wcielona,
Ale strachem przejęta od łba do ogona,
Przed każdym z was ucieka i miesięcy trzeba,
By nawykła sól z ręki brać lub kawał chleba.

Nie trzeba jej pasterza, starczy Bryś kudłaty,
Co oblatuje stado, chwytając za gnaty.
Jeden pies tysiąc owiec z łatwością ustrzeże,
To też chowają Brysie rozumni pasterze.

Owca jest bardzo głupia i zaleźć gotowa
Bóg wie gdzie ode stada — nie jak mądra krowa,
To też, by owce znaleźć, pasterz dzwonki wiesza
I potem za ich dźwiękiem w potrzebie pospiesza.



Przyjaciele p07.png




Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Józef Birkenmajer.