Ogrodnik (Tagore, 1923)/Ptak żółty śpiewa
<<< Dane tekstu >>> | |
Autor | |
Tytuł | Ogrodnik |
Wydawca | Wydawnictwo Bibljofilijne |
Data wyd. | 1923 |
Druk | Drukarnia Mieszczańska |
Miejsce wyd. | Poznań |
Tłumacz | Jan Kasprowicz |
Źródło | Skany na Commons |
Inne | Pobierz jako: EPUB ![]() ![]() ![]() Cały tekst |
Indeks stron |
![P](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/66/Rabindranath_Tagore_-_Ogrodnik_P_as_an_initial.png/80px-Rabindranath_Tagore_-_Ogrodnik_P_as_an_initial.png)
PTAK ŻÓŁTY ŚPIEWA na ich drzewie i wprawia me serce w taniec radości.
Oboje żyjemy w tej samej wsi i to cała moc naszej uciechy.
Dwa ulubione jagniątka jej przybiegają paść się w cieniu drzew naszego ogrodu.
Jeśli pobłądzą na naszem polu jęczmiennem, biorę je na ręce.
Khandżana zwie się wieś nasza, zaś Andżaną zowią naszą rzekę.
Imię moje zna cała wieś, a jej na imię Randżana.
∗ ∗
∗ |
Jedna tylko troska leży między nami.
Pszczoły, w naszym gaju mające swe ule, udają się po miód do ich gaju.
Kwiaty, rzucane z nad jej brodów,[1] przypływają po rzece, w której my się kąpiemy.
Kosze suszonych kwiatów kusmowych dostają się z jej pól na nasz rynek.
Khandżana zwie się wieś nasza, zaś Andżaną zowią naszą rzekę.
Imię moje zna cała wieś, a jej na imię Randżana.
∗ ∗
∗ |
Ścieżka, snująca się ku ich domowi, wonieje na wiosnę kwieciem mangowem.
Gdy len ich dojrzał w czas sprzętów, konopie kwitną na naszym łanie.
Gwiazdy uśmiechające się do ich chaty, ślą i nam to samo migotliwe spojrzenie.
Deszcz, którym wzbiera ich stawek, raduje i nasz gaj kadamowy.
Khandżana zwie się wieś nasza, zaś Andżaną zowią naszą rzekę.
Imię moje zna cała wieś, a jej na imię Randżana.
![](http://upload.wikimedia.org/wikipedia/commons/thumb/6/62/PD-icon.svg/20px-PD-icon.svg.png)