Odpowiedź opatrzności (Antoniewicz, 1828)

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Karol Antoniewicz
Tytuł Odpowiedź opatrzności
Pochodzenie Sonety, zeszyt pierwszy
Data wydania 1828
Druk Józef Schnayder
Miejsce wyd. Lwów
Źródło Skany na Commons
Inne Cały zeszyt
Pobierz jako: Pobierz Cały zeszyt jako ePub (z zewnętrznego serwera) Pobierz Cały zeszyt jako PDF (z zewnętrznego serwera) Pobierz Cały zeszyt jako MOBI (testowo) (z zewnętrznego serwera)
Indeks stron
ODPOWIEDŹ OPATRZNOŚCI.

Ob ein Gott sey? ob er einst erfülle
Was die Sehnsucht weinend sich verspricht?
................
Hoffen soll der Mensch! er frage nicht:
Tiedge.


Stóy, nieodmienne są nieba wyroki,
Co Cię wtrącili, w przeznaczenia koło,
A ty, przed niemi, korne schylay czoło;
Twe słabe oko, nieprzeyrzy obłoki!

Choć wsciekła burza rwie twarde opoki.
A wir Cię zdradny, pochwyci głęboko:
Czuwa nad tobą opatrzności oko;
To i Ocean uśmierzy głęboki!

Ten, co swym słowem, stworzył świat cały,
Olbrzymią ręką, postawił te skały,
Ten, z fal obięcia, wydrzéć cię wydoła!

Choć głos rospaczy o pomoc nie woła!
Na niego tylko pokładay nadzieię,
On rosę niebieską, na Ciebie wyleię! —




Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Karol Antoniewicz.