Ołtarzyk polski katolickiego nabożeństwa/Modlitwa poranna do Pana Jezusa

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Oddaję Ci, Panie mój i Zbawicielu, ducha mojego, i proszę pokornie, nie racz nim gardzić. Tyś się dla mnie stał człowiekiem, dla mnieś ponosił wszystkie niedostatki na tym świecie, dla mnie krwawy pot, ubiczowanie okropne, koronę cierniową wytrwał, a na ostatek sromotną śmierć między łotrami podjął. Niechże na duszy mojéj nie umieram, gdyżeś Ty dla mnie umarł. Pragnę Cię miłować, mój najmilszy Zbawicielu, raczże Ty sam to pragnienie tym więcéj we mnie zapalić, raczże mnie oświecić na duszy mojéj, abym Cię godnie poznał(ła) Pana i Boga mojego. Ciebie samego niech zna dusza moja, oddajęć, o mój najmilszy Odkupicielu, i chętnie ofiaruję uporną i niegodną wolę moję, raczże ją zniewolić miłością Twoją i spoić na wieki z najświętszą i najmilszą wolą Twoją. Czyńże ze mną, o Jezu, co Ci się podoba, tylko nie odejmuj miłości Twojéj ode mnie, bo gdy tę posiadam, największy smutek staje mi się miłem weselem. Polecam Ci, Panie mój, pamięć moję, nie raczże wychodzić z serca mego, raczże Ty sam być ustawicznym gościem jego. O dobry Jezu, pociecho moja, który nigdy o mnie nie zapominasz, zmiłuj się nade mną, bądź miłościw grzechom moim i racz mi je łaskawie odpuścić. Amen.


Znak domeny publicznej
Tekst lub tłumaczenie polskie jest własnością publiczną (public domain), ponieważ prawa autorskie do niego wygasły (expired copyright).