Nazwy ulic w Poznaniu/Ul. Dąbrowskiego

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Zygmunt Zaleski
Tytuł Nazwy ulic w Poznaniu
Podtytuł z planem Wielkiego Poznania
Data wydania 1926
Wydawnictwo Magistrat stołecznego miasta Poznania
Miejsce wyd. Poznań
Źródło Skany na Commons
Inne Cały tekst
Pobierz jako: Pobierz Cały tekst jako ePub (z zewnętrznego serwera) Pobierz Cały tekst jako PDF (z zewnętrznego serwera) Pobierz Cały tekst jako MOBI (testowo) (z zewnętrznego serwera)
Uwagi
Informacje zawarte na tej stronie dotyczą stanu do 1926 roku. Współcześnie jednostka terenowa o nazwie „Ul. Dąbrowskiego“ może mieć inną nazwę, inny przebieg, znajdować się w innej lokalizacji, lub jest zlikwidowana.
Indeks stron

37. Ul. Dąbrowskiego. (Jeżyce, ulica główna. Od mostu Teatralnego do zachodniej granicy miasta). Przejęta w r. 1900 z gminą Jeżyce i zwana „ul. Wielką Berlińską“, leży bowiem na wielkim trakcie ku Berlinowi. Od 19. 8. 1919 zwie się „ul. Dąbrowskiego“, który w r. 1806 tą drogą szedł do Poznania.

*) Jan Henryk Dąbrowski urodził się 1755 w Pierzchowicach w Krakowskiem. Służył nasamprzód w wojsku saskiem, wrócił po konstytucji 3. maja do Polski i wszedł pod rozkazy Kościuszki w powstaniu 1794. Razem z Madalińskim przeprowadził wyprawę wielkopolską. Po powstaniu udał się za granicę. W Paryżu utworzył z Barszem i Wybickim Komitet narodowy. Wstąpiwszy do wojsk Bonapartego, powołał do życia legjony polskie. Z wojskami napoleońskiemi wkroczył w r. 1806 do Poznania i walczył we wszystkich dalszych wyprawach i wojnach cesarza Francji. Po tegoż upadku i krótkiej służbie w Królestwie Kongresowem, osiadł w darowanej mu przez Napoleona wsi Winnogórze i tutaj umarł w r. 1818, czczony już za życia jako moralny wódz i bohater narodowy.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Zygmunt Zaleski.