Na zepsute obyczaje

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Gajusz Petroniusz
Tytuł Na zepsute obyczaje
Pochodzenie Pieśni miłosne
Wydawca Mazowiecka Spółka Wydawnicza
Data wydania 1924
Drukarz Towarzystwo Wydawnicze „Dziennik Płocki”
Miejsce wyd. Warszawa — Płock
Tłumacz Julian Ejsmond
Tytuł orygin. De corruptis moribus
Źródło Skany na Commons
Inne Cały zbiór
Pobierz jako: Pobierz Cały zbiór jako ePub Pobierz Cały zbiór jako PDF Pobierz Cały zbiór jako MOBI
Indeks stron

NA ZEPSUTE OBYCZAJE.
(DE CORRUPTIS MORIBUS).


W ciemne przepaście, gdzie umarłaś, Sławo,
młodzież nas dzisiaj ciągnie i porywa.
Z kałuży bagna co cuchnie plugawo
zgraja hołoty skarby wydobywa.

Niewolnik stał się bogactwami sławny.
Jeniec ma dzisiaj dom przy którym ginie
Romulusowy pałac starodawny,
przy którym bledną Jowisza świątynie.

Cnota w ohydnym bagnisku umiera.
Stary Rzym gaśnie jak ginące słońce...
A Czarna Zbrodnia w chmurach rozpościera
do lotu skrzydła swe tryumfujące...





Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: Gajusz Petroniusz i tłumacza: Julian Ejsmond.