M. Arcta Słownik ilustrowany języka polskiego/Grać

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Michał Arct
Tytuł M. Arcta Słownik ilustrowany języka polskiego
Data wydania 1916
Wydawnictwo M. Arcta
Miejsce wyd. Warszawa
Źródło Skany na Commons
Inne G – wykaz haseł
G – całość
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

Grać, częst. Grywać, bawić się w jaką grę (w karty, w szachy, bilard); g. w ślepą babkę = na oślep, na domysł; wydobywać tony na instrumencie muzycznym (na skrzypcach, na fortepjanie); występować w jakiej roli na scenie (o aktorze) przedstawiać, wystawiać na scenie jaką sztukę; przen., g. rolę = udawać kogo; g. komu na nosie = powodować nim, żartować z niego; wydawać dźwięk chrapliwy (gra mu w piersiach); mieć znaczenie: w myśl. (o psach) szczekać, gonić głosem; przen., armaty, działa g-ją = biją, huczą; przen., w to mi g-j! = to mi ś. podoba! właśnie! tak jest najlepiej; g. na giełdzie = spekulować; próbować szczęścia (g. na loterji); g. jak z nut = dobrze; w grze w karty obierać jaki g. kolor jako atu (g. w kiery) wychodzić z jakiej karty: gram damę; g. barwami tęczy = odbijać barwy, świecić; wydawać głos: derkacze g-ją po rosie; las gra = szumi; mienić ś., migotać: g-ją fale w promieniach słońca; burzyć ś., wrzeć = krew we mnie zagrała.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Michał Arct.