M. Arcta Słownik ilustrowany języka polskiego/Ź (całość)

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Michał Arct
Tytuł M. Arcta Słownik ilustrowany języka polskiego
Wydawca Wydawnictwo M. Arcta
Data wydania 1916
Drukarz Drukarnia M. Arcta
Miejsce wyd. Warszawa
Źródło Skany na Commons
Inne Ź – wykaz haseł
Pobierz jako: Pobierz jako ePub Pobierz jako PDF Pobierz jako MOBI
Indeks stron
Ź

Źbiczek, rodzaj owada błonkoskrzydłego.

Źbikp. Żbik.

Ździebełko, zdr. od Źdźbło.

ŹdziebełkowatyŹdziebłowaty.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Ździeblarz.png
Ździeblarz, rodzaj owada błonkoskrzydłego (fig.).

Ździeblisty, mający w sobie źdźbła: ź. kamień.

Ździeblny, odnoszący ś. do źdźbła.

ŹdziebłoŹdźbło.

Ździebłowaty, złożony ze ździebeł, mający w sobie źdźbła.

Źdźbło, Ździebło, łodyga roślin trawiastych, gładka, kolankowata, z liśćmi naprzemianległemi, wyrastającemi z kolanek; słomka, drzazga, okruszyna, odrobina, paproch: widzieć ź. w oku bliźniego, a nie spostrzegać belki we własnym = postrzegać drobne wady bliźnich, a własnych wielkich nie widzieć; kawałeczek, mała cząstka, nieco, trocha: ź. masła, mleka; ani ź-a = nie a nic, ani trocha, wcale; nie masz ź. litości = nic a nic, zupełnie.

Źle, przysł., nie tak, jak trzeba, niedobrze, szkodliwie, złośliwie, podstępnie, nienależycie, niewłaściwie, niestarannie i t. p.: ź. mówić, robić, myśleć i t. p.; ź. sobie ze mną postąpił = niepoczciwie; ź. o nim mówią = niedobrze o nim słychać; ź. ś. mam = jestem niezdrów; ź. stoją moje interesy = jestem w kłopotach majątkowych; ź. z nim = jest chory a. jest w niebezpieczeństwie, grozi mu klęska, strata; ź. mi jest, ź. mi jakoś = słabo mi, mdleję; ź. koło mnie = grozi mi zguba, niebezpieczeństwo; ź. (zam. ź. jest) = to nie jest dobre, to jest złe i t. p.; ź., jeżeli dzieci nie szanują rodziców.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Źleb.png
Źleb, szczelina w zboczu górskim, wyżłobiona osuwającemi ś. okruchami skał, t. j. piargiem (fig.).

Źlebik, zdr. od Żleb.

Źlebisty, obfitujący w źleby.

Źrebaczek, zdr. od Źrebak.

Źrebak p. Źrebiec.

Źrebczyk, młody koń.

Źrebiątko, Źrebiąteczko, zdr. od Źrebię.

Źrebica, młoda klaczka, kobyłka.

Źrebiczka, zdr. od Źrebica.

Źrebić się, o kobyle, oślicy, mulicy: rodzić płód.

Źrebiec, młody konik (fig.).

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Źrebię.png
Źrebię, Źrebiątko, Źrebiąteczko, młody płód koni, osłów, mułów.

Źrebięcy, należący do źrebięcia, właściwy źrebiętom.

Źrebna, o klaczy, oślicy, mulicy: brzemienna płodem.

Źreć, dojrzewać, dostawać ś.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Źrenica.png
Źrenica, okrągły otwór ciemnego koloru w środku tęczówki ocznej, przez który światło wpada do oka (fig.); strzec czego, jak ź-y oka = bardzo starannie, z niezmierną pilnością; oko, oczy, wzrok, spojrzenie; przen., coś niezmiernie cennego i drogiego: liberum veto szlachta uważała za ź-ę swej wolności

Źreniczka, zdr. od Źrenica.

Źreniczny, odnoszący ś. do źrenicy, właściwy źrenicy.

Źróbka, źrebiczka.

Źródełko, zdr. od Źródło.

Źródlany, odnoszący ś. do źródła, pochodzący ze źródła: woda ź-a.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Źródleniec.png
Źródleniec, odmiana aragonitu, minerału, podobnego do wapienia, ale różniącego ś. od niego budową włóknistą, promienistą a. łykowatą (f).

Źródlić się, wypływać ze źródła.

Źródlisko, niedobre, nieczyste źródło; miejsce, skąd wytryskają źródła; miejscowość, obfitująca w źródła, wilgotna, nizko położona.

Źródlisto, przysł., z obfitością źródeł.

Źródlistość, obfitość źródeł.

Źródlisty, obfitujący w źródła, pełen źródeł.

M. Arcta słownik ilustrowany języka polskiego - ilustracja do hasła Źródło.png
Źródło, miejsce, gdzie woda wytryska z podziemi, zdrój, krynica (fig.); przen., przyczyna, początek, skąd co pochodzi, skąd ś. co bierze, czerpie, co powoduje jakie następstwa: ź. dochodu, ź. choroby, ź. nieszczęścia, powodzenia, ź. łez = przyczyna płaczu; ź. historyczne = kronika, akt, dokument, list, skąd czerpie ś. jakąś wiadomość historyczną.

Źródłosłowny, Źrzódłosłowowy, odnoszący ś. do źródłosłowu.

Źródłosłów, w gram., główna część wyrazu, zawierająca w sobie jego znaczenie, pierwiastek, pień.

Źródłowy, należący do źródła, pochodzący ze źródła; odnoszący ś. do źródła, t. j. początku czego, początkowy, pierwiastkowy; główny, najważniejszy; wzięty wprost ze źródła historycznego, nie z drugiej a. trzeciej ręki.

Źrzałość, dojrzałość.

Źrzały, dojrzały.

Źrzeć, widzieć, patrzyć, baczyć.

Źrzeć, Źreć, dojrzewać.







Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Michał Arct.