Liszka i kozieł

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Józef Epifani Minasowicz
Tytuł Liszka i kozieł
Rozdział Bajka o lisie i koźle
Pochodzenie Biernata z Lublina Ezop
Redaktor Ignacy Chrzanowski
Data wydania 1910
Druk Drukarnia Uniwersytetu Jagiellońskiego
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Inne Pobierz jako: Pobierz jako ePub Pobierz jako PDF Pobierz jako MOBI

Cały zbiór

Indeks stron

6. Liszka i kozieł.

Człowiek, w niebezpieczeństwo wielkie skoro wpadnie,
Szuka: jakby z drugiego szkodą wyszedł snadnie.
Gdy, wpadłszy liszka w studnią, nie wiedząc z przygody,

Dla wysokiej nie mogła wyskoczyć zagrody,
Przyszedł kozieł spragniony tamże oraz spyta,
Jeżeli słodki napój i woda obfita.
Ta zaś, w sercu swym zdradę knując potajemną:
„Zstąp jeno, przyjacielu! Wodę tak foremną
„Mam, że sie rozkosz moja nasycić nie może.“
Wpuścił sie brodacz. Liszka, mając za podnoże
Wysokie kozła rogi, wyskoczyła z studni,
Zostawiwszy go, skąd mu wyniść było trudniej.

J. E. Minasowicz..


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Józef Epifani Minasowicz.