Koran (tłum. Buczacki, 1858)/Rozdział CXIV

	<<< Dane tekstu >>>
Autor	Mahomet, ; Władysław Kościuszko (objaśnienia)
Tytuł	Koran
Rozdział	Ludzie
Pochodzenie	Koran
Wydawca	Aleksander Nowolecki
Data wyd.	1858
Druk	J. Jaworski
Miejsce wyd.	Warszawa
Tłumacz	Jan Murza Tarak Buczacki
Tytuł orygin.	القُرْآن
Źródło	Skany na Commons
Inne	Cały tekst; Pobierz jako: EPUB • PDF • MOBI Cały zbiór; Pobierz jako: EPUB • PDF • MOBI
	Indeks stron

العربيةazərbaycancabosanskiEnglishفارسیhrvatskiBahasa IndonesiaעבריתJawaമലയാളംсрпски / srpskiதமிழ்Türkçeукраїнська

ROZDZIAŁ CXIV.

wydany w Mekce — zawiera 6 wierszy.

LUDZIE.

W imie Boga litościwego i miłosiernego.

1. Mów Mahomecie! Ufność moją pokładam w Panu ludów,
2. Królu ludów.
3. Prawdziwym Bogu wszech świata.
4. Strzegąc się złośliwych zwodnictw szatańskich,
5. Które czynią podniety w sercu ludzkiem^[1] oraz,
6. Od napaści złych duchów i ludzi niegodziwych.

↑ To jest szatana, który zwykle skłania do złego, lecz za wymówieniem imienia Boskiego oddala się natychmiast.

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autorów: Władysław Kościuszko, Mahomet i tłumacza: Jan Murza Tarak Buczacki.

[1] To jest szatana, który zwykle skłania do złego, lecz za wymówieniem imienia Boskiego oddala się natychmiast.

[1]