Jana Kochanowskiego Dzieła polskie (1919)/Psałterz Dawidów/Psalm XXIX

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Tytuł Psałterz Dawidów
Podtytuł Psalm XXIX
Pochodzenie Jana Kochanowskiego Dzieła polskie: wydanie kompletne, opracowane przez Jana Lorentowicza
Data wydania [1919]
Wydawnictwo Tow. Akc. S. Orgelbranda S-ów
Miejsce wyd. Warszawa
Tłumacz Jan Kochanowski
Indeks stron
PSALM XXIX.

Adferte Domino filii Dei, adferte Domino.

Nieście chwałę, mocarze, Panu mocniejszemu,
Nieście chwałę, królowie, Królowi więtszemu;
Jego ze wszech naświętsze Imię wyznawajcie,
Jemu w kościele świętym Jego się kłaniajcie.

Głos Pański deszcze leje, głos Pański grom srogi
I okrutne pobudza na powietreu[1] trwogi;
Pan na morzu podnosi straszne nawałności,
Głos Pański wiejkiej[2] władze i wielkiej możności.

Głos Pański cedry łamie i dęby przewraca,
A wielkiemi górami tak snadnie obraca,

Jako więc to tam, to sam, jednorożcowemi
Wesoła młodość miece cielęty pustemi.

Na głos Pański z obłoków ognie wyskakują,
Pustynie drżą arabskie, łanie dzieci trują,
Lasy padną; wielmożność Jego znaczna wszędzie,
I, dokąd świata, zawżdy wyznawana będzie.

Pan na swym tronie siedział, gdy potop świat psował,
Pan na swym tronie będzie na wieki królował.
Tenże serce i siłę ludu swemu daje,
I ziemi błogosławi na jej urodzaje.

Przypisy

  1. Przypis własny Wikiźródeł Błąd w druku — winno być: powietrzu.
  2. Przypis własny Wikiźródeł Błąd w druku — winno być: wielkiej.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Jan Kochanowski.