Igraszki kabaretowe/Piosenka w stylu klasycznym

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Tadeusz Boy-Żeleński
Tytuł Piosenka w stylu klasycznym
Pochodzenie Igraszki kabaretowe
Data wydania 1908
Wydawnictwo Gebethner i Wolff
Druk Aleksander Ripper
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Inne Pobierz jako: Pobierz jako ePub Pobierz jako PDF Pobierz jako MOBI
Cały zbiór
Pobierz jako: Pobierz Cały zbiór jako ePub Pobierz Cały zbiór jako PDF Pobierz Cały zbiór jako MOBI
Indeks stron


PIOSENKA
W STYLU KLASYCZNYM[1]


Nuta: Delmet’a: »Petit chagrin«.

\relative c' {\clef treble
\key f \major
\time 2/4
r16 c'16 d16 c16 d16 [c16 bes16 a16] |
c4.\fermata r8 |
r16 a16 bes16 a16 bes16 [a16 g16 f16] |
a16\fermata r16 c,8 [ d8 f8] |
a4 g4 |
\stemDown r16 bes16 [ c16 bes16] c16 [ bes16 a16 g16] |
bes4.\fermata r8 |
\stemUp r16 a16 [ bes16 a16] bes16 [ a16 g16 f16] |
a16\fermata r16 c,8 [d8 a'8 ] |
g4 f4 \bar "|."
}
.[2]


Gdy Twej miłości kwiat już zwiądł,
Nim w kraj daleki pójdę stąd
O mój ANIELE,
W rozstania smutnej chwili tej
Wysłuchać mojej prośby chciej —
To tak niewiele!

Sentymentalnych zaklęć słów
Nie lękaj się usłyszeć znów
Ani rozpaczy,

Nie będę budził dawnych mar — —
Wszak musiał prysnąć szczęścia czar
Tak — lub inaczej...
 
Na wieki pomnieć będę ten
O Twej miłości cudny sen,
Upojeń tyle,
Lecz nim me serce strącisz w grrrrrrrób — —
Ach, pozwól zostać u Twych stóp
Jeszcze choć chwilę!

Nim pójdę cicho i bez skarg,
Zcałować pozwól z Twoich warg
Ten wdzięk dziewczęcy —
Niech Twoich ust niestarty ślad
Na ustach mych uniosę w świat,
Nie pragnę więcej...

W Twych sukniach pozwól twarz mi skryć
I choć przez chwilę jeszcze żyć
Szczęścia wspomnieniem,
Gdy pieszczot mych palący szał
Twych zmysłów szukał, aż się stał — —
Wspólnem westchnieniem...

Twą głowę pochyl na mą skroń
I włosów Twych drażniąca woń
Niech mnie upoi —
Po raz ostatni jeszcze niech
Usłyszę spazmatyczny śmiech
Rozkoszy Twojej...

Wysłuchaj zatem prośby mej,
Wszak trudno chyba żądać mniej,
Bardziej nieśmiało,
Niech dawnych wzruszeń słodka moc
Odżyje choć na jednę noc,
Wszak to tak mało...




Przypisy

  1. z zachowaniem uświęconej terminologii.
  2. Przypis własny Wikiźródeł W notacji poprawione zostały błędy w druku, zamieszczono prawdopodobną wersję:
    W oryginale takt 2. i 7. zawierały półnutę z fermatą i pauzę ósemkową.
    W oryginale takt 9. zawierał półnutę z ogonkiem ósemkowym z fermatą, pauzę szesnastkową i trzy ósemki.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Tadeusz Boy-Żeleński.