Encyklopedyja powszechna (1859)/Altata
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Encyklopedyja powszechna |
| Tom | Tom I |
| Rozdział | Altata |
| Wydawca | S. Orgelbrand |
| Data wyd. | 1859 |
| Miejsce wyd. | Warszawa |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
Altata, rzeka w Zawołskiej okolicy gubernii Saratowskiej; bierze początek w stepach powiatu Nowouzieńskiego, tam gdzie już dają się postrzegać wyniosłości Ogólnego Syrtu (Obszczyj Syrt); Altata płynie kręto; przy samem źródle składa się z oddzielnych pomniejszych jezior. Nad nią leży miasto Nowouzieńsk (dawniej wieś Czertanła). Od źródła swojego do zniesionej fortecy Uzenia, Altata ma kierunek z wschodu na zachód; ztąd zaś zwraca się wprost na południe i niedaleko wsi Alexandrowa-Gaja, w gubernii Astrachańskiej, wpada do wielkiego jeziora Morca, otoczonego trzciną i topieliskami; na Altacie znajduje się mnóstwo młynów. Na jej brzegach łąk nie ma; ciągną się tylko obszerne równiny. M. B. S.
