Encyklopedyja powszechna (1859)/Alexander z Hales
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Encyklopedyja powszechna |
| Tom | Tom I |
| Rozdział | Alexander z Hales |
| Wydawca | S. Orgelbrand |
| Data wyd. | 1859 |
| Miejsce wyd. | Warszawa |
| Źródło | Skany na Commons |
| Indeks stron | |
Alexander z Hales, Franciszkanin z klasztoru Hales, w hrabstwie Glocester, kształcił się w Oxfordzie i Paryżu, a potem r. 1222 w uniwersytecie tego ostatniego miasta wykładał teologiję scholastyczną, naginając ją, czego nikt przed nim nie śmiał uczynić, do form arystotelizmu. Umarł 1245 r. Dla swego przenikliwego rozumu, którego dał dowód w wielu okolicznościach, zwano go Doctor irrefragabilis, czyli nieprzeparty. Usiłował on naukę teologii oprzeć na zasadach filozofii, w czem przewyższył samego ś. Tomasza z Akwinu, lecz częstokroć wdawał się w dość dziwne szczegóły, i tak podawał i rozwiązywał w twierdzący sposób takie np. kwestyje: Czy mysz gryząca Hostyję, gryzie Ciało Chrystusa Pana? Kościołowi przysłużył się nauką o skarbie zasług, z lichwą oddanych przez Jezusa Chrystusa i Jego Świętych (Thesaurus supererogationis). Główne jego dzieło przez uczniów dokończone, nosi tytuł: Summa universae theologiae, najlepsza edycyja wenecka (T. 4 in-fol. 1576).
