Encyklopedja Kościelna/Ave Maria

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Tytuł Encyklopedja Kościelna (tom I)
Redaktor Michał Nowodworski
Data wydania 1873
Drukarz Czerwiński i Spółka
Miejsce wyd. Warszawa
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii

Ave Maria. Pozdrowienie anielskie Najświętszej Panny, którego pierwsze słowo od wieków u nas przetłumaczono, a przynajmniej tak je Leopolita przełożył: Zdrowaś..Modlitwy tej słowa: Zdrowaś łaski pełna, Pan z tobą, błogosławionaś ty między niewiastami, są wymówione przez Gabrjela archanioła (u św. Łuk. I 28), te zaś: i błogosławion owoc żywota twojego, od św. Elżbiety, żony Zacharjasza; resztę następnie, dodał Kościół. Baronjusz (An. ad a. 431 n. 179) podaje, że ojcowie soboru efezkiego, potępiwszy herezję nestorjańską, zwrócili się do nieba z modlitwą: Święta Marjo, matko Boża, módl się za nami grzesznikami. Amen. Mabillon (in praef. ad Acta SS. Ord. Ben.) jednak twierdzi, że dopiero po 1500 r. modlitwa ta weszła do modłów publicznych. Wyrazy: „teraz i w godzinę śmierci naszej,“ użyte były po raz pierwszy przez braci mniejszych, w ich brewjarzu, drukowanym 1515 r. (Catalani w Pontifi c. Rom. t. II tit. 15 § 2). Używali tych wyrazów inni zakonnicy w swoich brewjarzach; w brewiarzu rzymskim znalazły się one dopiero za Piusa V (wydany 1566). Liturgja św. Jakóba, zamiast naszej, ma inną formułę: „Ave Maria... benedictus fructus ventris tui, quia Salvatorem peperisti animarum nostrarum. Ob. Anioł Pański.