Encyklopedja Kościelna/Amorejczycy

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
<<< Dane tekstu >>>
Tytuł Encyklopedja Kościelna (tom I)
Redaktor Michał Nowodworski
Data wydania 1873
Drukarz Czerwiński i Spółka
Miejsce wyd. Warszawa
Źródło Skany na Commons
Indeks stron

Amorejczycy, hebr Emori, 70 ᾽Αμοῤῥαῖοι, Vulg. Amorrhaei, należeli do ludów chananejskich (Ex. 3, 8. 13, 5. 33, 2), mieszkali w górach Judzkich (Num. 13, 30. Deut. 1, 7. 19, 44) i dzielili się na 5 pokoleń, rezydujących w Hebron, Jerusalem, Jerimoth, Lachis i Eglon (Jos. 10, 5). Dwa inne pokolenia (Deut. 4, 47) rozszerzały się za Jordanem, od rz. Arnon aż do gór Hermon (Num. 21, 13. 32, 39. Jos. 5, 1. 9, 10. Deut. 3, 8. 4, 48. 31, 4. Jos. 2, 10. 9, 10), zkąd wypędzili byli Ammonitów (Jud. 11, 12, 13) i Moabitów (Num. 21, 26). Był to lud silny i rosły (Amos 2, 9), zatwardziały w bałwochwalstwie (Ezech. 16, 3. III Kr. 21, 26). Mojżesz podbił ich ziemie za Jordanem i rozdał pokoleniom: Rubena, Gada i półowie Manassesa (Deut. 3, 8. Num. 32, 33, 39. Jos. 22, 4). Z tej strony Jordanu pobici przez Jozuego (Jos. 10), posunęli się więcej ku południowi, około Akrabbim (Jud. 1, 34. 35, 3, 5); niektórzy jednak, jak Gabaonici, podstępem uzyskali sobie pokój (II Kr. 21, 2. Jos. 9, 3—19). Resztki Amorejczyków zmusił Salomon do płacenia haraczu (III Kr. 9, 20. II Par. 8, 7). X. W. K.