Dunajcowe szczęście

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
<<< Dane tekstu >>>
Autor Henryka Łazowertówna
Tytuł Dunajcowe szczęście
Pochodzenie Imiona świata
Wydawca Wydawnictwo „Droga“
Data wydania 1934
Drukarz Drukarnia Artystyczna
Miejsce wyd. Warszawa
Źródło Skany na Commons
Inne Cały tekst
Pobierz jako: Pobierz Cały tekst jako ePub Pobierz Cały tekst jako PDF Pobierz Cały tekst jako MOBI
Indeks stron

DUNAJCOWE SZCZĘŚCIE

Dunajcowa woda — chyża, chyża...
Dunajcowe kamienie — śliskie.
Nad Dunajcem wieczór się zniża —
nad Dunajcem szczęście łatwe, bliskie.

W łatwe szczęście trudno uwierzyć —
czy nasycisz niem serce głodne?
Dunajcowe kamienie — chłodne.
Dunajcowa woda bieży, bieży...

Księżyc płynie — coraz mniejszy — coraz wyżej —
aż o świcie za góry się schroni...
— W dunajcowej wodzie (chyżej, chyżej...)
dunajcowe szczęście utonie.




Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Henryka Łazowertówna.