Drób, sposoby przyrządzania/Indyk „en daube“
| <<< Dane tekstu >>> | |
| Autor | |
| Tytuł | Drób |
| Podtytuł | sposoby przyrządzania |
| Wydawca | Towarzystwo Wydawnicze „BLUSZCZ“ |
| Data wyd. | 1929 |
| Druk | Zakł. Graf. Tow. Wyd. „BLUSZCZ“ |
| Miejsce wyd. | Warszawa |
| Źródło | Skany na Commons |
| Inne | Cały tekst |
| Indeks stron | |
Starszy, niż roczny, indyk mniej się nadaje na pieczyste. Można go jednak udusić w sposób następujący. Indyka oprawionego, jak zwykle (kto umie, powinien powyrzynać twarde żyły z dolnej części udek indyczych), osolić wewnątrz i zewnątrz, związać, jak do pieczenia. Żelazny, duży garnek wyłożyć płatkami słoniny, włożyć weń indyka i zrumienić, przewracając na wszystkie strony. Włożyć pietruszkę, kawałek selera, parę cebul, jeżeli są — kilka pieczarek świeżych, pieprzu i ziela w ziarnkach, listek, goździk. Podlewać rosołem lub wodą i dusić tak wolno trzy lub więcej godziny, aż indyk zmięknie, a sos się ładnie wysadzi. Indyka rozebrać, jak zwykle, a do sosu wlać kieliszek madery lub wytrawnego węgrzyna; przetrzeć sos przez sito i podać w sosjerce. Do takiego indyka podaje się wszelkie zielone i jarzynowe sałaty, kompoty zwykłe i octowe, borówki smażone, czerwoną kapustę i mizerję ze śmietaną.
