Do H(enryki Ankwiczówny). — Wezwanie do Neapolu

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Skocz do: nawigacja, szukaj


Do mego cicerone w Rzymie Do H(enryki Ankwiczówny). — Wezwanie do Neapolu • Poezye Adama Mickiewicza. T. 1. (1899) • Poezye miłosne i elegie • Johann Wolfgang von Goethe Nad wodą wielką
Do mego cicerone w Rzymie Do H(enryki Ankwiczówny). — Wezwanie do Neapolu
Poezye Adama Mickiewicza. T. 1. (1899)
Poezye miłosne i elegie
Johann Wolfgang von Goethe
Nad wodą wielką
Przekład: Adam Mickiewicz.

(Naśladowanie z Goethego)).




Znasz-li ten kraj,
Gdzie cytryna dojrzewa,
Pomarańcz blask
Majowe złoci drzewa?
Gdzie wieńcem bluszcz
Ruiny dawne stroi,
Gdzie buja laur
I cyprys cicho stoi?
Znasz-li ten kraj?
Ach, tam, o moja miła!
Tam był mi raj,
Pókiś ty ze mną była!

Znasz-li ten gmach,
Gdzie wielkich sto podwoi.
Gdzie kolumn rząd
I tłum posągów stoi?

A wszystkie mnie
Witają twarzą białą:
Pielgrzymie nasz,
Ach, co się z tobą stało?
Znasz-li ten kraj?
Ach, tam, o moja miła!
Tam był mi raj,
Pókiś ty ze mną była!
  
Znasz-li ten brzeg,
Gdzie po skalistych górach
Strudzony muł
Swej drogi szuka w chmurach?
Gdzie w głębi jam
Płomieniem wrą opoki,
A z wierzchu skał
W kaskadach grzmią potoki?
Znasz-li ten kraj?...
Ach, tu, o moja miła!
Tu byłby raj,
Gdybyś ty ze mną była!

Neapol, 1830.



Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Adam Mickiewicz.