Do „Nocy Listopadowej“

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Stanisław Wyspiański
Tytuł Do „Nocy Listopadowej“
Podtytuł część muzyczna
Pochodzenie Wiersze, fragmenty dramatyczne, uwagi
Redaktor Wilhelm Feldman
Data wydania 1910
Wydawnictwo nakładem rodziny
Druk Drukarnia Uniwersytetu Jagiellońskiego
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Inne Pobierz jako: Pobierz jako ePub (z zewnętrznego serwera) Pobierz jako PDF (z zewnętrznego serwera) Pobierz jako MOBI (testowo) (z zewnętrznego serwera)
Cały zbiór
Pobierz jako: Pobierz Cały zbiór jako ePub (z zewnętrznego serwera) Pobierz Cały zbiór jako PDF (z zewnętrznego serwera) Pobierz Cały zbiór jako MOBI (testowo) (z zewnętrznego serwera)
Indeks stron
DO „NOCY LISTOPADOWEJ“
CZĘŚĆ MUZYCZNA.[1]
UWERTURA:

(ARES) MARS skarży się przed Zewsem, że nie mogąc zdobyć nowej sławy, nie może zyskać miłości i oświadcza, że nie zezwoli na uprowadzenie Kory (Prozerpiny) dla Plutusa, jeżeli sam syty nie będzie.
(Zews powołuje Pallas i poseła ją do Polski, Pallas staje w Warszawie).

Teraz następuje scena pierwsza dramatu.
ANTRAKT I.

Boginie Zwycięstwa rozbiegają się po całej Warszawie. ARES gromadzi wojska, wyprowadzając je z koszar.

Teraz następuje scena druga dramatu.
ANTRAKT II.

Drzewa skarżą się, że je Kora (Persefone) opuszcza. Dzieci Eola donoszą o tem matce Kory i Demeter błaga Korę, by pozostała.


Teraz następuje scena trzecia dramatu.
ANTRAKT III.

Eumenidy rozbiegają się po całej Warszawie, szukając Kory (Persefony), która się ukryła w pałacu łazienkowskim.
Kery gromadzą około Kory (Persefony) w pałacu i Persefone każe im krew poległych wyssać i przynieść do pałacu, aby pełnić tą krwią spichrze zasobowe.
Eumenidy gromadzą się przed pomnikiem Sobieskiego: posąg rusza w galopie.

Teraz następuje scena czwarta dramatu.
ANTRAKT IV.

Trwać będzie 20 minut, muzyki nie będzie żadnej, publiczność może wyjść.

Teraz następuje scena piąta dramatu.
ANTRAKT V.

Satyry, znalazłszy się na ulicy, mięszają się w tłum. Plutus, by przyspieszyć swoje gody z Korą (Persefoną), wysyła Hermesa, by położyć kres walce. Hermes staje w Warszawie i szuka Pallady.

Teraz następuje scena szósta dramatu.
ANTRAKT VI.

ARES na czele wojsk polskich i rosyjskich idzie przez miasto na Belweder. Boginie Zwycięstwa gonią za nim i razem z nim wszystkie lecą.


Teraz następuje scena siódma dramatu.
ANTRAKT VII.

Plutus i Persefone święcą gody w pałacu łazienkowskim. Piją krew poległych, którą przyniosły Kery, jako dar ślubny dla Kory (Persefony).
Gody odbywają się w ciemności w pałacu zamkniętym. Plutus zstępuje do podziemia nasycony. Kora (Persefone) zapoznaje się ze swojem nowem królestwem, zanim za małżonkiem zestąpi.

Teraz następuje scena ósma dramatu.
ANTRAKT VIII.

Trwać będzie 20 minut, muzyki nie będzie żadnej. Publiczność może wyjść.

Teraz następuje scena dziewiąta dramatu.


Charon wiedzie Łódź przed pałac łazienkowski, gdzie śpią w przysionku Boginie Zwycięstwa. Hermes występuje z łodzi i wężownicą na śnie odbiera im moc władczą, poczem stuka we wrota pałacu. Ares i Joanna (Venus) budzą się. Ares widzi się oszukanym, że uwierzył w zwycięstwo. Gdy Joanna chce go zatrzymać, odpycha ją. Woła na Boginie Zwycięstwa, ale te nie mają już mocy i są senne, odpoczywające na laurach. Hermes i łódź przepadają.
Ares rozpacza, rozwala drzwi pałacu i porzuca Joannę, by wrócić na Olimp.
Dzieci Eola w szumie drzew i spadłych liści zawodzą skargi za Persefoną (Korą) i wieszczą jej matce Demeter, że Kora znów z wiosną wróci.

Teraz następuje scena dziesiąta dramatu.
FINALE.

Pochód wojsk wśród wichru, trąb, dzwonów z Warszawy.

Dnia 23-go lipca 1904.



Przypisy

  1. Drukowane w „Krytyce“, zesz. III. 1909 r.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Stanisław Wyspiański.