Czujny

	<<< Dane tekstu >>>
Autor	Jan Andrzej Morsztyn
Tytuł	Czujny
Pochodzenie	Poezye oryginalne i tłomaczone. Poezye liryczne — Lutniéj księga wtóra
Wydawca	Nakładem S. Lewentala
Data wyd.	1883
Druk	S. Lewental
Miejsce wyd.	Warszawa
Źródło	Skany na Commons
Inne	Cały cykl; Pobierz jako: EPUB • PDF • MOBI Cały zbiór; Pobierz jako: EPUB • PDF • MOBI
	Indeks stron

›››

Czujny.

Niechaj ci poduszka w tę noc nie smakuje;
We łzach i wzdychaniu nie śpi, kto miłuje;

Żołnierz sławę traci,	Gnuśniejąc w pokoju,
Noc najlepiéj płaci	W Kupidowym boju;
W cieniu się ukryją	Utarczki miłości,
Pobudkę lubości	Same gwiazdy biją.

Sam się o wygodę gnojek nie frasuje,
We łzach i wzdychaniu nie śpi, kto miłuje.

Czujno strzeż Wenery, bo to pani płocha,
Uciecze-ć, jak uśniesz, nie drzemie, kto kocha.

Kto śpi, w niepamięci	Godzien umrzeć wiecznéj,
U téj, któréj chęci	Życzył sobie wdzięcznéj;
Kto na przysmak waży,	Nie zaśpi godziny,
Kto wzgardza pierzyny,	Z tym Wenus na straży.

Choć nie cale dośpi, miękciéj sobie ściele;
Kto kocha, ten gruszki nie zaśpi w popiele.

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Jan Andrzej Morsztyn.