Biblia Wujka (wyd. 1839-40)/Księgi Trzecie Esdraszowe/Rozdział III

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Tytuł Biblia, to iest księgi Starego i Nowego Testamentu
Wydawca Bartłomiej Jabłoński i syn
Data powstania 1599
Data wydania 1839-1840
Miejsce wyd. Lwów
Tłumacz Jakub Wujek
Inne Cały tekst
Indeks stron



Biblia Wujka - Stary Testament - Księgi Trzecie Esdraszowe

IIIIIIIVVVIVIIVIIIIX

ROZDZIAŁ III.

Gdy król Dariusz zasnął, powstała między komornikami iego gadka: co iest mocnieyszeyo, ieśli wino, czy król, niewiasta, czy prawda, a naprzód o winie.

KRól Dariusz sprawił ucztę wielką na wszytkie domowniki swe, y na wszytkie przełożone Mediiéy y Persyiéy,

Y na wszytkie pany, starosty, y radę, y urzędniki, ód Indiiéy aż do Ethyopiiéy, nad stem dwiemadźiesty y śiedmią krain.

Y gdy się naiedli, y napili, y nasyćiwszy się: gdy się wracali, tedy y Dariusz król szedł do pokoiu swego, y zasnął, y ocućił się.

Tedy oni trzéy młodzieńcy stróżowie ćiała, którzy strzegli ćiała królewskiego, rzekli ieden drugiemu:

Powiedzmy każdy z nas mowę która by lepsza była, a czyiakolwiek mowa pokaże się mędrsza nad inne, da mu król Dariusz wielkie upominki,

W szarłacie chodzić, ze złota pić, y na złoćie legać, y wóz ze złotym rzędem, y czapkę z biśioru, y łańcuch na szyiéy:

A będźie siadał na pierwszym mieyscu po Dariuszu dla mądrośći swoiéy: y będźie zwan powinowatym Dariuszowym.

Tedy każdy napisawszy słowo swoie, zapieczętowali, y podłożyli pod wezgłowie Dariusza króla,

Y rzekli: Gdy wstanie król, damy mu pisania nasze: a cokolwiek ze trzech król osądźi, y urząd Perski, że iest mędrsze słowo iego, ten otrzyma zwycięstwo iako iest napisano.

10 Ieden napisał: Mocne iest wino.

11 Drugi napisał: Mocnieyszy iest król.

12 Trzeći napisał: Mocnieysze są niewiasty: ale nadewszytko Prawda zwycięża.

13 A gdy król wstał, wzięli pisania swoie, y przeczytał.

14 A posławszy wezwał wszytkich urzędów Perskich y Medów, y panów, starostów, y urzędników:

15 Y zaśiedli w radzie: y czytano pisania przed nimi.

16 Y rzékł: Zawołayćie młodźieńców, a sami wyłożą słowa swoie. Y zawołano ich, y weszli.

17 Y rzekł im: Wyłóżcie nam to co iest napisano. Y począł pierwszy, który mówił o mocy wina,

18 Y rzekł: Mężowie, iako przemaga wino wszytkie ludźie którzy ie piią? rozum odeymuie,

19 Także myśl króla y sieroty czyni marną, y niewolnika iako y wolnego, ubogiego y bogatego:

20 y wszytkie myśli obraca w bezpieczeństwo y w wesele, y nie pamięta żadnego frasunku y długu:

21 Y serca wszylkich czyni bogate, y nie pamięta na króla, ani na urząd, a czyni że wszytko talentami mierzą.

22 Y nie pamiętaią gdy sobie podpili na przyiaźń, ani na braterstwo: ale nie długo potym mieczów dobywaią.

23 A gdy się z wina wynurzą y wstaną niepamiętaią co czynili.

24 O mężowie, a więc nie przechodźi wino? któż tak przymusza czynić? A to powiedziawszy, umilknął.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: zbiorowy i tłumacza: Jakub Wujek.