Biblia Wujka (wyd. 1839-40)/Księgi Leviticus/Rozdział I

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
<<< Dane tekstu >>>
Tytuł Biblia, to iest księgi Starego i Nowego Testamentu
Wydawca Bartłomiej Jabłoński i syn
Data powstania 1599
Data wyd. 1839-1840
Miejsce wyd. Lwów
Tłumacz Jakub Wujek
Inne Cały tekst
Indeks stron



Biblia Wujka - Stary Testament - Księgi Leviticus

IIIIIIIVVVIVIIVIIIIXXXIXIIXIIIXIVXVXVIXVIIXVIIIXIXXXXXIXXIIXXIIIXXIVXXVXXVIXXVII

ROZDZIAŁ I.

Troiakiéy palonéy ofiary, którą Holokauslum zową, ofiarowania sposób opisuie, z wołów, owiec, y ptaków.

Y Zawołał Moyżesza, y mówił mu Pan z przybytku świadectwa, mówiąc:

Mów synom Izraelowym, y rzeczesz do nich: Człowiek któryby z was ofiarował ofiarę Panu, z bydła, to iest, z wołów a z owiec, ofiaruiąc ofiary.

Ieśliby całopalenie było ofiara iego, y z rogatego bydła samca bez makuły, będzie ofiarował u drzwi przybytku świadectwa, aby sobie ubłagał Pana: Exo. 29. b. 10.

Y położy rękę na głowę ofiary, y będzie przyiemna y po mocna ku oczyśćieniu iego:

Y ofiaruie cielca przed Panem, y będą ofiarować synowie Aaronowi kapłani krew iego, wylewaiąc wkoło ołtarza, który iest przededrzwiami przybytku.

Y obłupiwszy skórę ofiary, zrąbią członki w kęsy,

Y podpalą ogień na ołtarzu, stos drew pierwey ułożywszy:

A członki które są zrąbane na wierzchu porządnie położywszy, to iest głowę y wszytko co iest przy wątrobie,

Ielita y nogi upłókawszy w wodzie: y spali ie kapłan na ołtarzu na całopalenie y na wdzięczną wonią Panu.

10 A ieśli ofiara iest z drobiu z owiec abo z kóz całopalenie: samca bez makuły odda.

11 A ofiarnie go u boku ołtarza, który patrzy ku pułnocy, przed Panem: a krew iego wyleią na ołtarz synowie Aaronowi w koło:

12 Y rozbierzą członki, głowę, y wszytko co iest przy wątrobie, y włożą na drwa, pod które ma bydź podłożony ogień:

13 A ielita y nogi wypłóczą w wodźie. A wszytko co ofiarowano zapali kapłan na ołtarzu na całopalenie, y wonność nawdźięcznieyszą Panu.

14 A ieśliby z ptastwa całopalenia była ofiara Panu, z synogarlic albo gołąbiąt:

15 Ofiaruie ią kapłan u ołtarza: y zakręćiwszy mu głowę do szyie, y przerwawszy mieysce rany, da wyźiec krwi iego na kray ołtarza:

16 A pęcherzyk gardźielny y piérze porzuźi blisko ołtarza ku wschodniéj stronie, na mieysce gdźie popiół wysypuią:

17 Y połamie skrzydła iego, y nie pokraie, ani przetnie iéy żelazem, y spali na ołtarzu, podedrwa ogień podłożywszy. Całopalenie iest y ofiara woniéy nawdźięcznieyszéy Panu.





Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autora: zbiorowy i tłumacza: Jakub Wujek.