Biblia Gdańska/Proroctwo Nahumowe 1

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Biblia Gdańska - Stary Testament - Proroctwo Nahumowe

1 - 2 - 3


ROZDZIAŁ I.


I. Proroctwo przeciko miastu Niniwe, i wszystkiemu państwu Assyryyskiemu 1. II. Opisanie maiestatu Bożego 2 — 8. III. Obietnica o wybawieniu ludu Izraelskiego 9 — 15.
Brzemię Niniwe. Księgi widzenia Nahuma Elkoseyczyka.
II. 2. Pan iest Bóg zapalczywy[1] i mściwy; mściwy iest Pan a gniewliwy; Pan, który się mści nad przeciwnikami swymi, i chowa gniew przeciwko nieprzyjaciołom swoim.
3. Pan[2] nierychły do gniewu a wielkiéy mocy, który winnego nie czyni niewinnym; w wichrze a w burzy iest droga Pańska, a obłok iest prochem nóg iego.
4. Który gromi[3] morze i wysusza ie, i wszystkie rzeki wysusza; przed nim Basan i Karmel mdleie, a kwiat Libański więdnie;
5.[4] Góry drzą przed nim, a pagórki się rozpływaią; ziemia gore od oblicza iego, i okrąg ziemi i wszyscy mieszkaiący na nim.
6. Przed rozgniewaniem iego któż się ostoi? a kto się stawi przeciwko popędliwości gniewu iego? Gniew iego się wylewa iako ogień, a skały się padaią przed nim.[5]
7. Dobry iest Pan, i posila w dzień uciśnienia,[6] a zna te, którzy ufaią w nim;
8. Przetoż powodzią prędką koniec uczyni mieyscu iego, a nieprzyjacioły Boże ciemności gonić będą.
III. 9. Cóż zamyślacie przeciwko Panu? onci koniec uczyni, utrapienie drugi raz nie powstanie.
10. Bo tak iako ciernie splecieni a opoieni są iako winem; przetoż iako ściernisko suche do szczętu pożarci będą.
11. Z ciebie wyszedł ten, który złe myśli przeciwko Panu, rayca złośliwy.
12. Tak mówi Pan: Być się byli spokoynie zachowali, zostałoby ich było wiele, alboby tylko byli przerzedzeni, i byłoby ich to minęło, a nie trapiłbym ich był więcéy, tak iakom ie trapił.
13. Ale teraz skruszę iarzmo iego, aby na tobie nie leżało, a zwiąski twoie potargam.
14. Bo przeciwko tobie, o Niniwczyku! Pan przykazał, że nie będzie więcéy imienia nasienia twego; z domu Boga twego wygładzę ryte i lane obrazy, a gdy znieważony będziesz, grób ci zgotuię.
15. Oto, na tych górach[7] nogi wdzięczne poselstwo opowiadaiącego, zwiastuiącego pokóy. Obchodźże, o Iudo! uroczyste święta twoie, oddaway śluby twoie; bo się więcéy złośnik mimo cię chodzić nie pokusi, do szczętu iest wygładzony.



Przypisy


Arrow l.svg Spis treści Na 1 Na 2 Arrow r.svg