Ballada jakich wiele (Zagórski)

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Włodzimierz Zagórski
Tytuł Ballada jakich wiele
Pochodzenie Z teki Chochlika
Data wydania 1882
Wydawnictwo Księgarnia F. H. Richtera
Drukarz Drukarnia Ludowa we Lwowie
Miejsce wyd. Lwów
Źródło Skany na commons
Inne Cały tekst
Pobierz jako: Pobierz Cały tekst jako ePub Pobierz Cały tekst jako PDF Pobierz Cały tekst jako MOBI
Indeks stron

BALLADA JAKICH WIELE.
Sic vos non vobis.
Virgilius

Siedziała zamyślona;
W kapryśnej była wenie;
Naprzeciw siedział młodzik,
Co kochał ją szalenie.


Rzekła: „Ach jakbym chciała
Mieć dzisiaj na wieczorze
Bukiet z kamelij świeżych;
Że też to być nie może!


On rzekł: „A to dlaczego?“
Spojrzała się nań dziwnie:
„Że też się Panu zawsze
Chce pytać tak naiwnie?“



„O siódmej zjadą goście,
Już czwarta — mróz aż grzyta;
Do Lwowa ztąd trzy mile,
A Pan się jeszcze pyta“.


On wstał nie rzekłszy słówka,
I wolnym wyszedł krokiem;
Że wyszedł nie spostrzegła —
Nie pożegnała okiem!

∗             ∗

Trzy godzin nie minęło;
Panna już czeka w sali.
Złą drogę mają goście;
Wiatr mroźny śniegiem wali.


Wszedł młodzik taki blady,
Jakby go z krzyża zdjęli,
Lecz w oku lśni mu radość,
Bo niesie pęk kamelii.

 
„Kamelje!“ krzyknie panna,
Est-ce possible? O mój Boże!
Mówże pan, zkądeś dostał
Kamelji o tej porze?“



„„Przywożę je ze Lwowa,
Prosto od Klimowicza““.
„Co, Pan?“ „„Ja, pani! Hrabia
Pożyczył mi Wolwicha““.


„Hrabia? Ach jaki dobry!
Mais voyez, jak to grzecznie!
Powiedz mu Pan, że za to
Wdzięczną mu będę wiecznie!“







Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Włodzimierz Zagórski.