Bóg w Trójcy świętej sprawił to (1904)

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Tytuł Bóg w Trójcy świętej sprawił to
Pochodzenie Kantyczki. Kolędy i pastorałki w czasie Świąt Bożego Narodzenia po domach śpiewane z dodatkiem pieśni przygodnych w ciągu roku używanych
Redaktor Karol Miarka
Data wydania 1904
Wydawnictwo Karola Miarki
Miejsce wyd. Mikołów — Warszawa
Źródło Skany na Commons
Inne Cały dział II
Pobierz jako: Pobierz Cały dział II jako ePub Pobierz Cały dział II jako PDF Pobierz Cały dział II jako MOBI
Indeks stron
PIEŚŃ  21.

\paper { #(set-paper-size "a4")
 oddHeaderMarkup = \evenHeaderMarkup }
\header { tagline = ##f }
\version "2.18.2"
\score {
\midi {  }
\layout { line-width = #180
indent = 0\cm}
\new Staff { \clef "violin" \key d \minor \time 3/4 \autoBeamOff \relative c'' { \repeat volta 2 { \bar "[|}:" c4 a c | f2 d4 | bes g a8[bes] | \stemUp c([bes]) \stemNeutral a2 } \repeat volta 2 { \bar ":|][|:" c8 c c4 d8([c]) | bes bes bes4 c8[bes] | a a a4 \stemDown bes8[a] \stemNeutral | g f g4 c, | c'8 c c4 bes | a2. \bar ":|]" } } }
  \addlyrics { \small Bóg w_Trój -- cy świę -- tej spra -- wił to w_Nie -- bie, Któ -- ry Go przez grzech po -- rzu -- cił, Chce, by się do Nie -- go wró -- cił, dzi -- wnym spo -- so -- bem. }
  \addlyrics { \small A -- by grze -- szni -- ka przy -- jął do Sie -- bie, } }

Bóg w Trójcy świętej sprawił to w Niebie, * Aby grzesznika przyjął do Siebie, * Który Go przez grzech porzucił, * Chce, by się do Niego wrócił, * dziwnym sposobem.

Bóg Ojciec Syna z łona swojego, * Zsyła na okup człeka grzesznego: * Tak Bóg Syn, Jezus najmilszy, * Idzie na świat, nie kto inszy * Zbawić człowieka.

Zstępuje poseł z nieba górnego, * Jako pociecha ludu swojego: * Bóg Ojciec Syna wszechmocnością, * I Duch święty swą mądrością, * Wszystko to sprawił.

Panna poczęła i porodziła, * Gdy przez miesięcy dziewięć nosiła: * Złożyła Go na sianeczku, * Dała pokłon Dzieciąteczku, * Z wielkiem weselem.

Pasterze, którzy straż trzody mieli, * Światłość na niebie wielką ujrzeli: * Anioł się im okazuje, * Do Betleem rozkazuje, * Powitać Pana.

Gdy przybieżeli, Dziecię we żłobie * Ubogo leży w ludzkiej osobie: * Padli przed niem na kolana, * Powitali swego Pana * Narodzonego.

Panna się cieszy, Dziecię całuje, * Niewczasu Jego sercem żałuje, * Mówiąc: Synu mój kochany, * Z dawna na świat pożądany, * Bądź pochwalony.

Królowie dary oddają swoje, * Przyjmijże Dziecię, wszystko to Twoje: * Pierwszy Mu oddaje złoto, * Mówiąc, że już nie dbam o to, * Bo Cię miłuję.

Drugi kadzidło stawia przed Pana, * Znaj Stwórcę twego, duszo kochana: * Trzeci mirrę ofiarował, * Każdy co miął, to darował * Panu swojemu.

A my grzesznicy w grzechach ospali, * Trzeba, żebyśmy pokłon oddali: * Boć On nam odpuści grzechy, * Da z Sobą zażyć pociechy, * Na wieki wieczne.






Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronach autorów: anonimowy, Karol Miarka (syn).