Aniołowe lica

	<<< Dane tekstu >>>
Autor	Fiodor Sołogub
Tytuł	Aniołowe lica
Pochodzenie	Skamander R. 2, t. 2 z. 10-13
Redaktor	Mieczysław Jerzy Grydzewski
Wydawca	Władysław Zawistowski, Mieczysław Jerzy Grydzewski
Data wyd.	styczeń 1921
Miejsce wyd.	Warszawa
Tłumacz	Julian Tuwim
Źródło	Skany na Commons
Inne	Pobierz jako: EPUB • PDF • MOBI
	Indeks stron

›››

Aniołowe lica

Aniołowe lica,
Jasnej chwały pienie,
Kadzidlane dymy,
U Stwórcy-Rodzica
Wieczne ukojenie
Mąk, które cierpimy.

Anioł tak zaczyna:
Chłopcze blady, czemu tobie
Ziemskie zbrzydły już granice?
Mówi mu chłopczyna:
— Ach, źle było mi, chudobie,
Zamęczyli mnie rodzice.

A u Stwórcy-Rodzica
Wieczne ukojenie
Mąk, które cierpimy.
Aniołowe lica,
Jasnej chwały pienie,
Kadzidlane dymy.

— Cały dzień mnie klęli,
Nocą mi związali ręce,
Tłukli mnie po nagiem ciele,
Potem na strych wzięli,
Rózgami ćwiczyli w męce,
Więc umarłem, mój aniele!

Aniołowe lica,
Jasnej chwały pienie,
Kadzidlane dymy,
U Stwórcy-Rodzica
Wieczne ukojenie
Mąk, które cierpimy.

Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Julian Tuwim.