Anieli się radują (1943)

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor anonimowy
Tytuł Anieli się radują
Pochodzenie Kantyczki czyli Zbiór najpiękniejszych kolęd i pastorałek
Data wydania 1943
Wydawnictwo Józef Cebula
Wydawnictwo Książek do Nabożeństwa i Skład Dewocjonalij
Drukarz Drukarnia „Ars-Sacra“
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Inne Cały tekst
Zob. też Anieli się radują
Indeks stron

4.


Anieli się radują,
pokój ludziom zwiastują,
wołając:
Że Słowo nieskończone,
stało się ukrócone,
w żłobie położone.

Pasterze pobudzeni,
od anioła sprawieni,
natychmiast
do szopy przybiegają,
Dzieciątku się kłaniają,
z weselem witają.

Toż od wschodu Mędrcowie,
przesławni monarchowie,
pokornie
z dary Pana witali,
pokłony Mu oddali,
Bogiem Go wyznali.

Więc i my się pośpieszmy,
serca ku Niemu podnieśmy,
by ten
Pan, który leżał w żłobie,
zawołał nas ku sobie,
Bóg w ludzkiej osobie. Amen.


Znak domeny publicznej
Tekst lub tłumaczenie polskie jest własnością publiczną (public domain), ponieważ prawa autorskie do niego wygasły (expired copyright).