Album pisarzy polskich/Piotr Skarga Pawęski

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Stefan Demby
Tytuł Piotr Skarga Pawęski
Pochodzenie Album pisarzy polskich
Wydawca Gebethner i Wolff
Data wydania 1898
Druk W. Dunin
Miejsce wyd. Warszawa
Ilustrator Henryk Piątkowski
Źródło Skany na Commons
Inne Cały album
Pobierz jako: Pobierz Cały album jako ePub Pobierz Cały album jako PDF Pobierz Cały album jako MOBI
Indeks stron

PIOTR SKARGA PAWĘSKI
(podług sztychu ze zbioru Zygmunta Wolskiego).

Urodził się roku 1532 w Grójcu, pod Warszawą, gdzie też nauki początkowe pobierał. Po przebyciu szkoły grójeckiej udał się do Akademii Krakowskiej, którą w roku 1554 ukończył, a następnie pojechał do Warszawy dla objęcia miejsca nauczyciela w szkole św. Jana. W r. 1557 został nauczycielem Jana Tęczyńskiego, syna kasztelana krakowskiego. W tym charakterze pojechał do Wiednia, gdzie zapoznał się z jezuitami i postanowił zostać księdzem. Pierwsze święcenia otrzymał we Lwowie w r. 1563 i został kaznodzieją przy kościele Panny Maryi, wzbudzając odrazu zachwyt w słuchaczach wymową swoją. W roku 1568 udał się do Rzymu, wstąpił do zakonu Jezuitów i studyował teologię. Po powrocie do kraju osiadł w Wilnie, gdzie zarządzał kolegium. W roku 1588 został kaznodzieją królewskim, a po latach 23 przeniósł się do Sandomierza, skąd jednak wkrótce do Krakowa powrócił. Umarł dnia 27 września 1612 roku. Z wielu pism jego na wyróżnienie zasługują: Kazania na niedziele i święta; Kazania przygodne; Kazania sejmowe i Żywoty świętych starego i nowego zakonu.



Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Stefan Demby.