Śpiewy historyczne (Niemcewicz)/Zygmunt August

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania


Jan Tarnowski Śpiewy historyczne • Zygmunt August • ur. 1520, 1548-1572 • śpiew historyczny • Julian Ursyn Niemcewicz Henryk Walezjusz
Jan Tarnowski Śpiewy historyczne
Zygmunt August
ur. 1520, 1548-1572
śpiew historyczny
Julian Ursyn Niemcewicz
Henryk Walezjusz

1
W wyniosłym gmachu dwóch narodów stany
Już się zebrały na dniu uroczystym:
Poważny senat i święte kapłany,
I stan rycerski z bułatem stalistym.
August na tronie siadł z berłem w prawicy,
Wokoło świetni państwa urzędnicy.
 
2
Chodkiewicz z Kmitą podnosili laski,
Na litej szacie mieli drogie spięcie,
Dzierżał buławę Mikołaj Sieniawski.
Miecz niósł Zborowski, Radziwiłł pieczęcie.
Zdjąwszy kołpaki witał naród pana,
A wtem Augusta mowa usłyszana:

3
"Ostatni z królów waszych pokolenia,
"O dzieci moje! na tom was zgromadził,
"Bym wam ogłosił świetne powodzenia,
"Z wami o dobru powszechnym się radził;
"Żyzne Inflanty z porty obszernymi
"Już połączone z dziedzictwy naszymi.

4
"Chwałą się polskie okryły rycerze:
"Roman Sanguszko srogiego Wasila
"Po trzykroć gromi i Ulę mu bierze;
"Pod Newlem dzielny oręż Radziwiłła
"Zwycięża; Łaski pędząc najezdnika,
"Pod Oczakowem obozy zatyka.

5
"Jesteśmy możni, będziem potężnymi,
"Jeśli ta Litwa, z której ród mój wiodę,
"Z koroną polską śluby braterskimi
"Złączy się w jedno przez wzajemną zgodę.
"Czegóż nim umrę, więcej mogę żądać,
"Jak jeden naród w dzieciach mych oglądać?"
 
6
"Łączmy się wiecznie!" - zawołał sejm cały.
Wtem dwaj rycerze weszli z chorągwiami,
Na jednej Pogoń, w drugiej Orzeł Biały,
Obiedwie były owite laurami;
Litwin z Polakiem na wpół się ujęli,
Gmach głosem zadrżał: "Nic nas nie rozdzieli!"
 
7
Gdy łzy radosne niejeden wylewa,
Aż Jan Przerębski, wielki kanclerz państwa,
Księcia pruskiego do przysięgi wzywa
I do wyznania wiernego poddaństwa.
Zbliżył się Albrycht nie bez skrytej trwogi,
Klęknął i króla uścisnął za nogi.
 
8
August mu dając chorągiew rozwitą:
.Jasności Waszej - rzekł - odtąd powierzam
"To księstwo Pruskie, tę ziemię obfitą,
"I na znak hołdu tym mieczem uderzam.
"W nagrodę własnej i przodków twych cnoty
"Od króla twego przyjm ten łańcuch zloty.
 
9
"Bądź, książę, wiernym królestwu zacnemu,
"Królom, co na was tył łask wyleli,
"Stań się przydatnym dobru powszechnemu
"I wspólnych z nami miej nieprzyjaciel!;
"Pamiętaj, że Bóg w słuszności wymiarze
"Prędzej czy później niewdzięczników każe."