| Tekst oryginalny |
|
Te Deum
Te Deum laudámus:
te Dóminum confitémur.
Te ætérnum Patrem,
omnis terra venerátur.
- Tibi omnes ángeli,
- tibi cæli et univérsæ potestátes:
- tibi chérubim et séraphim
- incessábili voce proclámant:
Sanctus, Sanctus, Sanctus,
Dóminus Deus Sábaoth.
Pleni sunt cæli et terra
maiestátis glóriæ tuæ.
- Te gloriósus apostolòrum chorus,
- te prophetárum laudábilis númerus,
- te mártyrum candidátus
- laudat exércitus.
Te per orbem terrárum
sancta confitétur Ecclésia,
Patrem imménsæ maiestátis;
venerándum tuum verum et únicum Fílium;
Sanctum quoque
Paráclitum Spíritum.
- Tu rex glóriæ, Christe.
- Tu Patris sempitérnus es Filius.
Tu, ad liberándum susceptúrus hóminem,
non horrúisti Virginis úterum.
- Tu, devícto mortis acúleo,
- aperuísti credéntibus regna cælórum.
- Tu ad déxteram Dei sedes,
- in glória Patris.
- Iudex créderis esse ventúrus.
Te ergo quǽsumus,
tuis fámulis súbveni,
quos pretióso sánguine redemísti.
Ætérna fac cum sanctis tuis
in glória numerári.
- Salvum fac pópulum tuum, Dómine,
- et bénedic hereditáti tuæ.
- Et rege eos, et extólle illos
- usque in ætérnum.
Per síngulos dies benedícimus te;
et laudámus nomen tuum
in sǽculum, et in sǽculum sǽculi.
Dignáre, Dómine,
die isto sine peccáto nos custodíre.
- Miserére nostri, Dómine, miserére nostri.
- Fiat misericórdia tua,
- Dómine, super nos,
- quemádmodum sperávimus in te.
In te, Dómine, sperávi:
non confúndar in ætérnum.
|
|
| Tłumaczenie dokładne |
|
Ciebie, Boże, chwalimy
Ciebie, Boże, chwalimy,
Ciebie, Panie, wysławiamy.
Tobie, Ojcu Przedwiecznemu,
wszystka ziemia cześć oddaje.
- Tobie wszyscy Aniołowie,
- Tobie niebiosa i wszystkie Moce:
- Tobie Cherubini i Serafini
- nieustannym głoszą pieniem:
Święty, Święty, Święty
Pan Bóg Zastępów!
Pełne są niebiosa i ziemia
majestatu chwały Twojej.
- Ciebie przesławny chór Apostołów,
- Ciebie Proroków poczet chwalebny,
- Ciebie wychwala
- Męczenników zastęp świetlany.
Ciebie po wszystkiej ziemi
wysławia Kościół święty:
Ojca niezmierzonego majestatu,
godnego uwielbienia, prawdziwego
i Jedynego Twojego Syna,
Świętego także Ducha Pocieszyciela.
- Tyś Królem chwały, o Chryste,
- Tyś Ojca Synem Przedwiecznym.
Ty, dla zbawienia naszego
biorąc człowieczeństwo,
nie wahałeś się wstąpić
w łono Dziewicy.
- Ty, skruszywszy żądło śmierci,
- otworzyłeś wierzącym królestwo niebios.
- Ty po prawicy Boga zasiadasz
- w Ojcowskiej chwale.
- Ty przyjdziesz jako Sędzia:
- tak wszyscy wierzymy.
Błagamy Cię przeto:
dopomóż swym sługom,
których najdroższą Krwią odkupiłeś.
Policz ich między świętych Twoich
w wiekuistej chwale.
- Zachowaj lud swój, o Panie,
- i błogosław dziedzictwu swojemu.
- I rządź nimi,
- i wywyższaj ich aż na wieki.
Po wszystkie dni błogosławimy Ciebie
i wysławiamy imię Twe na wieki,
na wieki bez końca.
Racz, Panie, w dniu dzisiejszym
zachować nas od grzechu,
- Zmiłuj się nad nami, Panie,
- zmiłuj się nad nami.
- Niech miłosierdzie Twoje, Panie,
- okaże się nad nami,
- jako my w Tobie ufność pokładamy.
W tobie, o Panie, złożyłem nadzieję,
nie będę zawstydzon na wieki.
|
|
| Wersja ludowa |
|
Ciebie Boga wysławiamy
Ciebie Boga wysławiamy,
Tobie Panu wieczna chwała,
Ciebie Ojca, niebios bramy,
Ciebie wielbi ziemia cała.
- Tobie wszyscy Aniołowie,
- Tobie Moce i Niebiosy,
- Cheruby, Serafinowie,
- ślą wieczystej pieśni głosy.
Święty, Święty, nad Świętymi,
Bóg Zastępów, Król łaskawy,
Pełne niebo z kręgiem ziemi,
Majestatu Twojej sławy.
- Apostołów Tobie rzesza,
- chór Proroków pełen chwały,
- Tobie hołdy nieść pośpiesza
- Męczenników orszak biały.
Ciebie poprzez okrąg ziemi,
z głębi serca ile zdoła,
Głosy ludów zgodzonymi,
wielbi święta pieśń Kościoła.
- Niezmierzonej Ojca chwały,
- Syna Słowo wiekuiste,
- Z Duchem wszechświat wielbi cały,
- Królem chwały Tyś, o Chryste.
Tyś Rodzica Syn z wiek wieka,
by świat zbawić swoim zgonem,
Przyoblókłszy się w człowieka,
nie wzgardziłeś Panny łonem.
- Tyś pokruszył śmierci wrota;
- starł jej oścień w męki dobie
- I rajskiego kraj żywota,
- otworzyłeś wiernym sobie.
Po prawicy siedzisz Boga,
w chwale Ojca, Syn Jedyny,
Lecz gdy zagrzmi trąba sroga,
przyjdziesz sądzić ludzkie czyny.
- Prosim, słudzy łask niegodni,
- wspomóż, obmyj grzech co plami,
- Gdyś odkupił nas od zbrodni
- Drogiej swojej Krwi strugami.
Ze Świętymi w blaskach mocy,
wiecznej chwały zlej nam zdroje:
Zbaw o Panie, lud sierocy,
Błogosław dziedzictwo swoje.
- Rządź je, broń po wszystkie lata,
- prowadź w niebios błogie bramy,
- My w dzień każdy, Władco świata,
- Imię Twoje wysławiamy.
Po wiek wieków nie ustanie,
Pieśń, co sławi Twoje czyny,
O, w dniu onym racz nas Panie
od wszelakiej ustrzec winy.
- Zjaw swą litość w życiu całym
- tym, co żebrzą Twej opieki:
- w Tobie Panie zaufałem,
- nie zawstydzę się na wieki.
|
|