Bóg się rodzi, moc truchleje
Z Wikiźródeł, repozytorium wolnych materiałów źródłowych
| Bóg się rodzi Franciszek Karpiński |
|||
Bóg się rodzi czyli Pieśń o Narodzeniu Pańskim - kolęda, której autorem słów jest Franciszek Karpiński. Pierwszy raz została wydana drukiem w 1792 roku w śpiewniku zatytułowanym Pieśni nabożne. Tekst Karpińskiego śpiewany był na różne melodie. Obecnie używana melodia utrzymana jest w rytmie poloneza i przypisuje się ją Karolowi Kurpińskiemu, aczkolwiek nie wyklucza się jej ludowego pochodzenia.
|
- Bóg się rodzi, moc truchleje,
- Pan niebiosów obnażony;
- ogień krzepnie, blask ciemnieje,
- ma granice Nieskończony.
- Wzgardzony, okryty chwałą;
- śmiertelny, Król nad wiekami!
-
- A Słowo Ciałem się stało
- i mieszkało między nami[1].
- Cóż, niebo, masz nad ziemiany?[2]
- Bóg porzucił szczęście twoje[3],
- wszedł między lud ukochany,
- dzieląc z nim trudy i znoje.
- Niemało cierpiał, niemało,
- żeśmy byli winni sami!
-
- A Słowo Ciałem się stało
- i mieszkało między nami.
- W nędznej szopie urodzony,
- żłób Mu za kolebkę dano!
- Cóż jest? Czym był otoczony?
- Bydło, pasterze i siano!
- Ubodzy, was to spotkało
- witać Go przed bogaczami!
-
- A Słowo Ciałem się stało
- i mieszkało między nami.
- Potem i króle widziani
- cisną się między prostotą,
- niosąc dary Panu w dani:
- mirrę, kadzidło i złoto.
- Bóstwo to razem zmieszało
- z wieśniaczymi ofiarami!
-
- A Słowo Ciałem się stało
- i mieszkało między nami.
- Podnieś rękę, Boże Dziecię,
- błogosław Ojczyznę miłą,
- w dobrych radach, w dobrym bycie
- wspieraj jej siłę swą siłą.
- Dom nasz i majętność całą,
- i twoje wioski z miastami!
-
- A Słowo Ciałem się stało
- i mieszkało między nami.
[edytuj] Przypisy
- ↑
Słowa refrenu są dosłownym cytatem z ewangelii wg św. Jana (rozdz. 1, wiersz 14) w tłumaczeniu ks. Jakuba Wujka. Warto zauważyć, że zarówno zwrotki jak i refren wiersza oparte są na rytmie ośmiozgłoskowym. - ↑ Obecnie słowa tego wersu śpiewane są w innej kolejności: Cóż masz, niebo, nad ziemiany (patrz: Śpiewnik kościelny ks. Jana Siedleckiego).
- ↑ Zaimek twoje odnosi się do użytego w wierszu poprzednim nieba, a nie Boga, jak jest to interpretowane obecnie i zamieniane na Swoje.
