Amalia

 Najpiękniejsza jako anioł z raju,
 Najpiękniejsza nad wszystkie dziewica;
 Wzrok jej luby jako słońce w maju,
 Odstrzelone od modrych wód lica.

 Pocałunek jej, ach! nektar boski!
 Jako płomień gubi się w płomieniu,
 Jak dwóch fletów żeniących się głoski,
 Ku rajskiemu nastrojone pieniu:

 Serce z sercem zbiega, zlatuje się, ściska,
 Lice licem zbiega się, drży, pali,
 Dusza w duszy tonie — ziemia, niebo pryska,
 Jak w stopionej około nas fali.

 Nie masz jej! daremnie, ach! daremnie
 Myślą ścigam za pamiątek cieniem.
 Nie masz jej! i wszelka rozkosz ciemnie
 Jako lekki dym uszła z westchnieniem