Zwycięzca (powieść)/Część czwarta

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Jerzy Żuławski
Tytuł Zwycięzca
Data wydania 1910
Wydawnictwo Gebethner i Wolff
Miejsce wyd. Kraków — Warszawa
Źródło skany na Commons
Inne Cała część czwarta
Pobierz jako: Pobierz Cała część czwarta jako ePub Pobierz Cała część czwarta jako PDF Pobierz Cała część czwarta jako MOBI
Indeks stron



CZĘŚĆ CZWARTA





Trzy są na Księżycu relacje o śmierci człowieka, zwanego niegdyś Zwycięzcą, który przybył niewiadomo skąd, za czasów arcykapłana Malahudy, a za rządów następcy jego Elema publicznie był stracony. Pierwsza z tych relacji — i zdaje się najstarsza, pochodzi z czasów, kiedy rządził Sewin, który, kazawszy udusić poprzednika swego Elema, objął był po nim stolec arcykapłański. Wówczas pamięć Zwycięzcy nie była jeszcze święta, ponieważ Sewin dopiero pod koniec dni swego panowania nakazał go czcić jako proroka i męczennika.
Relacja druga, znacznie późniejsza, spisana była przez historyka Omilkę, znakomitego uczonego, który przez długi czas był przewodniczącym Bractwa Prawdy.
Co do trzeciej relacji zdania są podzielone: niektórzy przypisują jej wiek nader poważny, utrzymując, że jest ona dziełem jednego z przyjaciół i uczniów straconego Zwycięzcy; inni natomiast sądzą, iż powstała ona w czasach nowszych, z podań i legend, ustnie przez pokolenia przekazywanych.
Wszystkie te trzy relacje zgadzają się mniej więcej w opisie wydarzeń, towarzyszących śmierci człowieka, zwanego Zwycięzcą, różnią się jednak tak niezmiernie w poglądach na samą jego osobę, że uważamy za stosowne wszystkie trzy tutaj przytoczyć, żadnej zresztą co do wagi nie dając od siebie pierwszeństwa.
Z chronologicznego porządku wysuwa się naprzód opowiadanie z czasów pierwszej połowy panowania arcykapłana Sewina:



I. OPOWIEŚĆ PRAWDZIWA O SROMOTNEM STRACENIU NIECNEGO ZBRODNIARZA, KTÓRY SIE MIENIŁ BYĆ ZAPOWIEDZIANYM PRZEZ PROROKÓW ZWYCIĘZCĄ I ZA SZALBIERSTWO SWOJE SROGĄ A ZASŁUŻONA PONIÓSŁ KARĘ
II. Z DZIEŁA PROF. OMILKI, HISTORYKA, USTĘP DOTYCZĄCY DZIEJÓW T. ZW. ZWYCIĘZCY
III. POSŁANIE DO BRACI, GDZIEKOLWIEK BY ONI NIE BYLI, Z WIEŚCIĄ DOBRĄ O ZWYCIĘZCY, KTÓRY ŻYŁ MIĘDZY NAMI


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Jerzy Żuławski.