Pastorałki i kolędy/Zeszliśmy się bracia

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

KOLĘDA 31.


\header {
   tagline = ##f
}
\version "2.14.2"

\score {
\relative g { \clef tenor \key d \minor
\mark \markup { \medium \small "Kolędnicy" }
\repeat volta 2 {
f8. f16\noBeam f8 a\noBeam a g g4 | g8. g16\noBeam g8 bes\noBeam bes a a4
}
\repeat volta 2 {
f4 a f'2 | e8 f\noBeam g e\noBeam c2 | d8 e\noBeam f d\noBeam c4 d | c8 a\noBeam bes g\noBeam f2
}
}
\addlyrics { \small {
Ze -- szli -- śmy się \skip 1 bra -- cia, do tej sta -- je -- \skip 1 necz -- ki, 
We -- so -- ło, przy żło -- bie Pa -- na,
By mu wdzięcz -- na by -- ła na -- sza wi -- ta -- na.
}
}
\addlyrics { \small {
Trze -- ba -- by nam \skip 1 za -- grać, za -- śpie -- wać pio -- \skip 1 snecz -- ki.
}
}
\layout {
  indent = #0
  line-width = #150
}
\midi { }
}

Zeszliśmy się bracia, do tej stajeneczki,
Trzebaby nam zagrać, zaśpiewać piosneczki.
Wesoło, przy żłobie Pana,
By mu wdzięczna była nasza witana.

Zagrajże ty Kuba, nadmij swe dudeczki,
A ty zaś Wojtalu, wyśpiewuj piosneczki:
Oj gram, gram, co tchu w sobie mam.
Tylko do pomocy drugiego nie mam.

Pójdźże ty Marcinie, pomóż dudać Kubie.
Marcin się rozespał, za włosy się skubie:
Du, du, du, jużci dudkuje,
A swojem dudaniem Kubie wtóruje.

Pójdźże i ty Szymku, zagraj na skrzypeczkach,
A ty zaś Filipie na swych multaneczkach:
Strup, strup, strup, już skrzypce stroi,
Jeszcze nam brakuje głośnej oboi.

Pójdźże ty Antoni, weź się do oboi,
Aż sobie bastelę nasz Maciek wystroi:
Brąm, brąm, brąm, mówiły basy,
Wdzięczne chociaż grube czyniąc hałasy.

Jeszcze na waltorni tej muzyce zbywa,
Niechajże Jakóbek z waltornią przybywa:
Pku, pku, pku, miły Jakóbku,
Urznij na waltorni nie będzie smutku.

Jeszcze nam wrzaskliwej trąby nie dostaje,
Niechajże Michałek ze swą trąbą staje:

Ra, ra, ra, Michał na trąbie,
Mazurki wycina, kuranty rąbie.

A gdyśmy już wreszcie kapelę skończyli,
Pana maleńkiego dosyć nacieszyli:
Przez drogę będziem też grali,
Będziem się cieszyli, głośno śpiewali.

Pobłogosławże nam wszechmogący Boże,
Na naszym dobytku, w gumnie i oborze:
A my cię chwalić będziemy,
Tu żyjąc na ziemi, w niebie z świętemi.

Pobłogosław także na naszych życzeniach,
By nam zabrzęczały pieniądze w kieszeniach:
To, to, to, srebro i złoto,
Które my przyjmiemy zawsze z ochotą.

Prosimy tymczasem miły gospodarzu,
O poczęstowanie, daj jeść, pić odrazu:
A my cię sławić będziemy,
Razem z gospodynią, gdy w dom wrócimy.


Znak domeny publicznej
Tekst lub tłumaczenie polskie jest własnością publiczną (public domain), ponieważ prawa autorskie do niego wygasły (expired copyright).