Serce (Różycki, 1911)

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Zygmunt Różycki
Tytuł Serce
Pochodzenie Wybór poezyi
cykl Pieśń mojej duszy
Data wydania 1911
Wydawnictwo Towarzystwo Akcyjne S. Orgelbranda Synów
Druk Towarzystwo Akcyjne S. Orgelbranda Synów
Miejsce wyd. Warszawa
Źródło Skany na Commons
Inne Cały tomik
Pobierz jako: Pobierz Cały tomik jako ePub (z zewnętrznego serwera) Pobierz Cały tomik jako PDF (z zewnętrznego serwera) Pobierz Cały tomik jako MOBI (testowo) (z zewnętrznego serwera)
Indeks stron


SERCE.

Smutne serce, gdy powiesz tylko jedno słowo:
Ja znowu cierpię!... kocham!... Przenoszę katusze!..
Wtedy Cię strącę w otchłań milczącą, grobową
I w pył najnikczemniejszy przepych twój pokruszę!

Milczeć ci każe! konać!... Niech krwią purpurową
Napłyną twe zakątki, tajniki i głusze!
Co?... Pragniesz znowu kochać?... ubóstwiać nanowo?...
Nigdy!.. Gdy mi się oprzesz — to Cię siłą zmuszę!

Bezwstydne, smutne serce... akordy najłzawsze
Wydobyć dzisiaj pragniesz z głębin skrytych w tobie,
By niemą wzbudzić litość na tym marnym globie!

Wprzódy Cię zemnę! Przeklnę na wieki, na zawsze!...
Bo znieść bym tego nie mógł, że ty, moje serce.
Tracisz swe świetne blaski w podłej poniewierce!







Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Zygmunt Różycki.