SJP:ALLEGORYA

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Samuel Linde
Tytuł Słownik języka polskiego
Podtytuł Przez M. Samuela Bogumiła Linde
Data wydania 1807-1814
Wydawnictwo Drukarnia XX. Piiarów
Miejsce wyd. Warszawa
Indeks stron

ALLEGORYA, yi. ż. z Greck. od wyrazu ἀλλο i ἀγορεα mówię inaczey czyli co innego, to iest nie to co właściwie wyrazy oznaczaią: przenośne wystawienie lub wysłowienie całego rzeczy ciągu. Przyb. nazywa allegoryą: przyobrażenie albo przenośnia w myślach. Szt. Pis. 12. die Allegorie, Gleichnißrede. Słow. predmenowatelka, Inowka, Inotagitelka; Kośc. аллигорїа, инорѣчїе, иносказанїе; Ross. иновѣщанїе, притча. n. p. Sen na iawie Orzechowskiego, iest allegoryą opłakanego stanu Rzpltéy.-- Mowić pod allegoryą: allegorycznie, figurycznie, przez podobieństwa, allegorisch, in Bildern sprechen. Pod allegoryą o tym mówił. Boh. Kom. 4, 105. Mowiący pod allegoryą: Ross. приточникъ, ein Glechnißredner. ALLEGORYCZNOSC, i. z. wystawianie w podobieństwach figuryczność, die Figürlichkeit, das allegorische Wesen; Ross. иносказательностъ. ALLEGORYCZNY, a, e. przm. ALLEGORNCZNIE przsł. przenośny. podobieństwem oznaczony, figuryczny, allegorisch; Kość. i Ross. иносказательный, знаменательный, приточный. Allegoryczny wykład baiek Ezopowych. Zab. 6, 366. Niektórzy twierdzili, iż Homera dzieła allegoryczne są.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Samuel Linde.