SJP:ALKIERZ

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Samuel Linde
Tytuł Słownik języka polskiego
Podtytuł Przez M. Samuela Bogumiła Linde
Data wydania 1807-1814
Wydawnictwo Drukarnia XX. Piiarów
Miejsce wyd. Warszawa
Indeks stron

ALKIERZ, a. m. ALKIERZYK, a. m. 1) przest: wypustek, narożnik (por. wykusz) ein Aerker, eine Aerkerstube. Zbudował na ścienie kościelnéy alkierzyki albo ganki w koło. 1. Leop. 3. Reg. 6, 5. Wydatny alkierz z ściany, proiectum Cn. Th. 2) Izdebka, pokoik maly ustronny, ein Seitenzimmer, ein kleines Nebenzimmer, ein Stübchen. Gospodarskie budynki pospolicie w sobie zamykaią izbę, alkierz i komorę. Oss. Wyr. Pokoie gościnne z garderobami, po dawnemu alkierze. Kras. Podst. 2, 139. Jeśli uprzedzi rywala, to go zamkniemy w Jéymościnym alkierzyku. Tea. 24, 126. Cztr. -- W Łac. Srz. arcona; Boh. arkyř, wikyř; Sło. arkyř, wysadka, pawlacka; Sor. 1. wuwark, podtwark; Karn. ajhker, afker, ahker, ahkerzhek, nahishje; Croa. nahisje; Bos. strasgjak, cjardak; Ross. чердакъ, чардакъ, чердачекъ.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Samuel Linde.