SJP:ALEMBIK

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Samuel Linde
Tytuł Słownik języka polskiego
Podtytuł Przez M. Samuela Bogumiła Linde
Data wydania 1807-1814
Wydawnictwo Drukarnia XX. Piiarów
Miejsce wyd. Warszawa
Indeks stron

ALEMBIK, ALAMBIK, a. m. ALEMBICZEK czka. m. dim. (z Arabsk. artykułu al-, a z Greck. ἀμβιξ tyle znaczącego, co cały wyraz alembik), naczynie chemiczne baniaste, na którém wapory i sublimat ciał unoszący się osiada, służy do przpędzania wódek, rozłączania metalów; kukurbita, kolba, der Helm, der Mohrenkopf, der Kolben, Destillir-, Scheidekolben. Eccl. алембикъ, Bosn. lambik, kappilo; Ross. кубъ, кубикъ, колба, казанъ, казанецъ. Naczynie kruszcowe wałkowate, w górze wypukłe. Kruml. Ch. 53. Gorzałkę na alembiki przpuszczaią. Kl. Rośl. 3, 274. Alembik ślepy kukurbita. Syr. 284. Alembik podwóyny cf. Bania krętna. 2. Fig. puścic co na alembik = brać pod roztrząsanie, przez młynek przepuszczać, przez sito przesiewać, przecedzać. Oss. Wyr. Die Censur passiren lassen, durchhecheln.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Samuel Linde.