SJP:AKOLIT

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Samuel Linde
Tytuł Słownik języka polskiego
Podtytuł Przez M. Samuela Bogumiła Linde
Data wydania 1807-1814
Wydawnictwo Drukarnia XX. Piiarów
Miejsce wyd. Warszawa
Indeks stron

AKOLIT, a. m. z Gr. ἀκολουθος, właściwie naśladownik, następca; lecz w hierarchii kościelnéy, zastępca poddiakona i diakonów, czwarty stopień święcenia maiący; ma staranie o świetle kościelném, chlebie i winie do ofiary. Mącz. Karnk. Ktch. 265. Kras. Zb. 1, 24. Sax. Art. 6. Kuczk. Ktch. 2, 618. der Acoluth, der Gehülfe des Subdiacons beym Meßopfer. §. akolit = służący, towarzysz, der Diener, Begleiter. Częstokroć pochlébstwo i podłość akolitów, przydanych do pinowania panicz, wszystko psuie. Zab. 11, 407.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Samuel Linde.