SJP:AFRYKA

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Samuel Linde
Tytuł Słownik języka polskiego
Podtytuł Przez M. Samuela Bogumiła Linde
Data wydania 1807-1814
Wydawnictwo Drukarnia XX. Piiarów
Miejsce wyd. Warszawa
Indeks stron

AFRYKA, i. f. iedna z głównych części świata. Boter 210. Afrika. AFRYKANIN, AFRYKANCZYK, AFER, AFRYK, AFRYKANT, a. m. rodem z Afryki der Afrikaner; Slavon. Afrikan; Carn. Afrikanar, Afrizhan: Ross. африканецъ. Afrowie dzicy wielu chrześcian pobrali. Sk. Dz. 130 Chytry wąż kryie przed Afrem łeb swóy iadowity. Zab. 10, 157. Zabł. §. przezwisko Scypionowe, dla zburzenia Kartainy, nazwano go Afrykanem. Warg. Wal. 49. Scypionowie, Afryk i Azyatyk. ib. 110 Afrykant ów, Kartagi zburzyciel. Zab. 15, 98. §. wiatr południowy od Afryki wieiący, der Südwind. Po morzu się puścił lekkiem afrykiem żegluiąc. Warg. Cez. 98. in fem. AFRYKANKA, i. die Afrikanerinn. Ross. африканка. AFRYKANSKI, obs. AFRYCKI, a, ie. Afryki się tyczący. Ross. африканскїй; Afrikanisch. Komentarze Cezara o woynie Afryckiéy. Biel. 623. Afrycki pasterz. Otw. Ow. 434. Afryckie państwa. Haur. Sł. 50. Afrykanskie narody. Dykc. Ge.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Samuel Linde.