SJP:AFEKT

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Samuel Linde
Tytuł Słownik języka polskiego
Podtytuł Przez M. Samuela Bogumiła Linde
Data wydania 1807-1814
Wydawnictwo Drukarnia XX. Piiarów
Miejsce wyd. Warszawa
Indeks stron

AFEKT, u. m. 1) wszelkie poruszenie lub wzruszenie umysła, Gemüthsbewegung, Rührung. Krasnomowca afekty (afekta) wzrusza w słuchaczach. Cn. Th. Rozum mężczyznę, białogłową affekt rządzi, oraz kocha, oraz nienawidzi; nie gdzie rozum, ale gdzie affekt, tam wszytka. Fr. Przy, 11. §. wyrażona passya, die (ausgedrückte) Gemüthsbewegung Jak to śliczny afekt i odmiana tonów w téy aryice. Boh. Kom. 1, 276. 2) namiętność, die Leidenschaft. Eccl. пристратїе; Vind. umnonagnost. -- Czyniąc ten wyrok, bardziéy się afektem, niż słusznością uniósł. Sk. Zyw. 2, 390. Afekty chociaż będą święte, Zawsze maią bydź rozumem uięte. Pot. Arg. 165. Puśćcie na stronę swoie afekty abo namiętności, które sprawiedliwie rozsądzić nie dopuszczaią. Baz. Hist. 184. 3) miłość, skłonność, przywiązanie, chęć ku czemu, przychylność. Zuneigung, Liebe. Chciałem iéy się oświadczyć z afektem, z którym ku niéy iestem. Teat. 9, b. 66. Oycowski afekt. Sk. Zyw. 286.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Samuel Linde.