SJP:ADMIRAŁ

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Samuel Linde
Tytuł Słownik języka polskiego
Podtytuł Przez M. Samuela Bogumiła Linde
Data wydania 1807-1814
Wydawnictwo Drukarnia XX. Piiarów
Miejsce wyd. Warszawa
Indeks stron

ADMIRAŁ, AMIRAŁ, a. m. z Arabsk. Amir, Emir = panuiący. Du Fresne Gl.-Hisp. admirante, Ger. der Admiral, Eccl. адмиралъ, корабледержецъ, корабленачалникъ; Croat. ladijh (łódź, korab) = hetman woyska morskiego. Papr. W. 1, 465. Dudz. 33. rządca woyska morskiego. Petr. Pol, 119. Kazimierz Jagiełłończyk miastu Gdańskowi dał tytuł admirała Polskiego. Czac. Pr. 327. Admirałem bydź, Eccl. корабленачалствовати, корабледержавствовати, Graec. ναυκρατειν. 2 Hist. Nat. Admirał, conus ammiralis, muszla w morzu Amerykańska. Zool. 96. eine amerikanische Meerschnecke. §. Admirał, Atalanta Linn. gatunek motyla. Kluk Zw. ein Schmetterling, der Admiral.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Samuel Linde.