SJP:ABSZYT

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Samuel Linde
Tytuł Słownik języka polskiego
Podtytuł Przez M. Samuela Bogumiła Linde
Data wydania 1807-1814
Wydawnictwo Drukarnia XX. Piiarów
Miejsce wyd. Warszawa
Indeks stron

ABSZYT, u. m. Sorab. inf. Hobscheid, Ross. абшитъ, увольненїе, отставка, отпускъ; Eccl. отпустъ, Vind. Slowa, slovodanje, posloulenje, doldatje, spushenje, odspushenje - Pol. odprawa ze służby, a zwłaszcza woyskowéy, der Abschied, die Verabschiedung. Kazał wygotować abszyt żołnierzom, dotrzymuiącym czasu służby swoiéy. Teat. 49. b. 1. Po téy obeldze domagał się półkownik abszytu, który mu téż był dany. Zab. 13, 82. Abszyt wziąć. Chrośc. Fars. 485. (Vind. slovojemati, slovovseti). Abszyt dawać = ABSZYTOWAC kogo, ował, uie. Act. imperf. (Vind. slovodati, posloviti, prostupustiti, prezhupustiti; Ross. отставлять, отрѣшать), ze służby odprawiać, verabschieden, den Abschied geben. Abszytowany, Ross. отставный, служивый. Abszytować się, recipr. nie czekaiąc, sam się abszytował, żartem t. i. uciekł im Scherze: hat sich selbst verabschiedet, ist weggelaufen. ABSZYTOWY, a, e, od abszytu, Abschieds. Ross. отпускный.


Tekst jest własnością publiczną (public domain). Szczegóły licencji na stronie autora: Samuel Linde.