Słownik etymologiczny języka polskiego/wrzask

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

wrzask, wrzaskliwy, wrzasnąć, wrzeszczeć i wrzaskać; prasłowiańskie; cerk. wrěsztati, serb. wrisk(a), wrisztati, wrisnuti, ‘wrzasnąć’; czes. wrzesk, wrzesztieti; łuż.(w)rieszcieć, wrieskać; rus. wierieszczat’ (por. wyżej wereszczaka), a jak obok wisk ma Ruś wizg, wizżat’, podobnie obok wieriesk jest i wieriezg, wieriezżat’. Oczekiwalibyśmy postaci *wrzosk, więc wrzask od częstotliwego wrzaskać? Ze pniem por. warczeć.