Słownik etymologiczny języka polskiego/wołać

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

wołać, wołacz; liczne złożenia: od-, przy-, wy- za-, zwołać, powoływać; słowo zachodniosłowiańskie; u Czechów i Łużyczan jak u nas. Stary okrzyknik: czes. wele, wele (14. wiek), cerk. o wele, i wole; może stąd wołać, co zawsze coś ‘donośnego’ oznacza.