Słownik etymologiczny języka polskiego/wiewiórka

Z Wikiźródeł, wolnej biblioteki
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
<<< Dane tekstu >>>
Autor Aleksander Brückner
Tytuł Słownik etymologiczny języka polskiego
Data wydania 1927
Wydawnictwo Krakowska Spółka Wydawnicza
Miejsce wyd. Kraków
Źródło Skany na Commons
Indeks stron
Artykuł w Wikipedii Artykuł w Wikipedii
Strona w Wikisłowniku Strona w Wikisłowniku

wiewiórka, mylnie wewiórka, wiewiór w 15. wieku i w Ezopie; czes. wewerka, wewer; prasłowo; cerk. wĕwerica; różni Słowianie przekręcają to: niewierica, lĕwerica, jewerica, werwerica; prus. weware, lit. weweris, wowere, waiweris (jak w cerk. wě-); łac. viverra, ‘łasica’; kimryjskie (celt.) gwywer, ‘wiewiórka’; pers. warwarah, ‘wiewiórka’; niem. Eichhorn (anglosas. acveorna), przez słoworód ludowy odmienione znacznie? Może cała nazwa wędrowała z skórkami od Słowian; może to pożyczka od nich? W ruskiem nazwa biełka (nasze biel), od jej białego futra zimowego; nasze popielice nie krajowej, rudej, lecz północnej, szarej, dotyczą.